5سال با مادرشوهر و جاری تو یه ساختمون بودم دقیقا زمانی که خونه خریدیم و گفتم دیگه تموم شد همه مشکلات پدرشوهرم تو محله جدیدی که ما خونه خریده بودیم تو فاصله چند در تو همون کوچه خونه خرید و 1هفته بعد ما اسباب کشی کرد.فک کردم دیگه تا آخر عمرم مشکلات گریبانمو گرفت.ولی زندگی تو یه کوچه به هسچ وجه مثل زندگی تو یه ساختمون نبود
اشتباه ک ن اما این حال زمانی بهم دست داد ک شوهرم اومده بود خواستگاریم ما همو میخواستیم من چون تک دختر بودم بابام میترسید شوهرم بده بد بشه خوب بشه از این حرفا و اول دو دل بود چون شوهرم غریب بود و برای یه شهر دیگه بودن یجورایی راضی نبود، وای اون شب ک بابام داشت با مامانم حرف میزد ک بگیم ن من دنیام ب آخر رسید پا شدم رفتم مث پرروها گریه زاری ک من دوسش دارمو یا این یا هیچکسو این حرفا خلاصه جور شد خداروشکر و باز دنیام برگشت سرجاش😊
دعاکنید واسم
خیلیییی احمقم خیلی
تو خوب کاری کردی.اصلا هم پشیمون نباش.پسره ی عوضی حقش بود.اگه نمیگفتی در قبال دختر عمت مدیون بودی.الان اصلا برات مهم نباشه رابطه ها چیشده.مهم اینه زندگی و اینده ی دختر عمتو نجات دادی و بهش فهموندی شوهرش چیکارس حالا میتونه با چشم باز برای زندگیش تصمیم بگیره.یا شوهرشو درست کنه یا ازش جدا شه
عاخ درکت میکنم
نه عزیز جان خوب کاری کردی اصلا هم پشیمون نباش.درک که ابروش رفته.شتر سواری که دولا دولا نمیشه.کسی که خربزه میخوره باید پای لرزشم بشینه.اون روزی که فیلش یاد هندستون کرده بود و جیک جیک مستونش بود باید فکر ابروشو میکرد
