وقتی که دلتنگی ، هرگز سمت غریبهها نمیری ، میری سمت اونکسی که فکر میکنی بیشتر از همه تورو میفهمه ، بیشتر از همه دوسِت داره ، بیشتر از همه مهربونه (یا حداقل تو اینا رو احساس میکنی که به سمتش میری)
اصلا هم لازم نیست که کاری بکنه ، همین که بیاد و مث یه دوست خوب حرفاتو گوش کنه ، کافیه .... همین که خودش باشه ، خوبه ....
همینکه تورو بفهمه ، همین که دلتنگی و تنهاییتو درک کنه ، برا تو کافیه ....
اصلا همین که باهات باشه ، همدل باشه ، یعنی بهترین کار ...
اما خیلی بده که حالت بد باشه و ندونی با کی حرف بزنی .... به کی پناه ببری ..... یا اینکه دردتو به کی بگی ....
خیلی تلخه!
تو دوره زمونهای که پیدا کردن یه دوست و رفیق واقعی خیلی سخت شده ، شاید همون رفیق قدیمی خودمون از همه بهتره. همونی که ممکنه ما اونو فراموش کنیم ، اما اون هرگز!!!
خدا نه فراموشت کرده ، نه فراموشت میکنه ...
نه باهات قهره کرده ، نه قهر میکنه
نه جایی رفته ، نه قراره جایی بره ....
هر چیـَم که آدما بگن نیست ، اما ....
تو مطمئن باش ....
که خدا هست ، خدا هست ، خدا هست هنوز
.
ماه من غصه چرا؟
آسمان را بنگر ، که هنوز
بعد صدها شب و روز
مثل آن روز نخست
گرمو آبیو پر از مهر بهما میخندد…
.
یا زمینی را که
دلش از سردی شبهای خزان
نه شکست و نه گرفت!
بلکه از عاطفه لبریز شدو
نفسی از سر امید کشید!
و در آغاز بهار
دشتی از یاس سپید،
زیر پاهایمان ریخت
تا بگوید که هنوز
پر امنیت احساس خداست…
.
ماه من غصه چرا؟؟
تو مرا داری و من هر شب و روز
آرزویم همه خوشبختی توست…
.
ماه من، دل به غم دادن و از یأس سخنها گفتن
کار آنهایی نیست که خدا را دارند.
.
ماه من! غم و اندوه اگر هم روزی
مثل باران بارید
یا دل شیشهایات
از لب پنجرهی عشق زمین خوردو شکست
با نگاهت بهخدا ، چتر شادی وا کن
و بگو با دل خود
که خدا هست ، خدا هست هنوز…
.
او همانیست که در تارترین لحظهی شب ،
راه نورانیِ امید نشانم میداد
.
او همانیست که هر لحظه دلش میخواهد
همهی زندگیام ، غرق شادی باشد…
.
ماه من… غصه اگر هست بگو تا باشد
معنی خوشبختی ، بودن اندوه است!
اینهمه غصهوغم ، اینهمه شادی و شور
چه بخواهی و چه نه
میوهی یک باغند ...
همهرا باهمو باعشق بچین!
ولی از یاد مبر
پشت هر کوه بلند سبزه زاریست پر از یاد خدا
و در آن باز کسی میخواند
که خدا هست خدا هست خدا هست هنوز