من ب گفته دیگران چهره عالی دارم یعنی هر جا برم یکی هست ک بگه فلانی چ خوشگله....اما بخدااااا اصلا خودم در عذابم ...تو هر آینه ای جز آینه اتاق خوابم خیلی زشت دیده میشم جوری ک ب هیچ آینه ای جز اون نگا نمیکنم....تو فضای آزاد مثل باغو پارک نمیتونم راحت بشینم چون حس میکنم تو نور زیاد صورتم پره لکو جوش....در صورتی ک همه میگن پوستت خیلی صافه....پیش روانشناس و روانپزشک هم رفتم اما ن روان درمانی ن دارودرمانی هیچ فایده ای نداشت فقط ی مشت قرص اعصاب پر میکردم شکمم ک فقط خواب بودم.....خیلیا دوس دارن قیافه منو داشته باشن اما من بی آرایش خودمو خیلی بد میدونم.... تا بحال جز خانوادم هیشکی منو بی آرایش ندیده....اگ کسی اتفاقی ببینتم تا چند روز افسرده م ...تورو خدا راه حل بدید
از کم کم شروع کن وقتی می ری بیرون کم کم ارایشت رو کمترش کن...مثلا اگه رژ جیغ میزدی .یه رنگی ک تو جش نیاد رو بزن..و سعی کن بدون آرایش بری بیرون و از خودت راضی باشه.و حرف دیگران برات مهم نباشه
وای منم این مشکل دارم میدونی چند روز پیش داشتم فکر میکردم به این قضیه گفتم از بس ازم تعریف کردن بعد من میگم نکنه یه روز بد باشه قیافم منو ببینن، این همش تاثیر اطرافیانه. من مجردم باورت میشه هر خواستگاری میاد اگه بفهمم به خاطر قیافه ست بدم میاد ازش یعنی متنفر میشم. خیلی حس بدیه یعنی وحشتناکه.