روزی،که با عشقو علاقه چادرو انتخاب کردم کامل یادمه واضح واضح
پدرم مخالف انتخاب این نوع پوشش من بود بهم یاد داده بود لازم نیست چادر بپوشم حتما تا حجاب داشته باشم مادرم که چادری نیست بهم یاد داده که مانتویی و چادری،فرقی نداره مهم دله پاکه مهم نجابت واقعیه که ربطی به چادری و مانتویی نداره
پدرم :مهم تویی که در درون چطور باشی چادر بار مسئولیت داره سختی داره اگر انتخابش کنی راهت خیلی سخت و طولانی میشه بهم گفت خانمای چادریو دیده تو جامعه که دست کش هم حتی داشتن یه حجاب سفت سخت ولی آرایش تو چشم
یا همین مادرت چادری،نیست ولی مذهبیه اخلاق خوب حیا نجابت دخترم حیا به چادر نیست به نمازته که میخونی،یا نه اگر انتخابش کردی حق نداری مغرور بشی که دیگه پاکی حق نداری از رو حجاب کسیو قضاوت کنی
کلی فکر کردم با خودم تا انتخابش کردم برام مثل یه پارچه مشکی نیست مثل تاج طلاییه
پدرم هم مثلدخیلی از خانمای،اینجا بود شاید هم پوششی های،من طرز فکرشو بهم ریخته بودن
تا اسم چادرو میشنید جبهه میگرفت یا حتی،فامیلامون که چپ چپ نگاهم میکردن
وقتی بعد چند سال که چادری،شدم و حرفای پدرم آویزه گوشم
میبینم چقدر با عشق نگاهم میکنه وقتی چادر میپوشم
چقدر فامیلامون نگاهشون عوض شده
پدرم با عشق برام چادر میخره
حتی روزایی چادر نمیپوشمو تا دم در میرم میبینم ناراحت میشه میگه بابا چادرت کو😍