من به قررررررررررررررربان دل پر درد همه ی دوستام بشم که همه باید یه جوری بکشن بللاخره!!!!!!11
مریم جونم منم واست خیلی خیلی ناراحت شدم اصلا نمی تونم درکت کنم ولی می دونم که شرایط سخت همیشه گذراست و با دید مثبت نگاه کن عزیزم.شاید یه حکمتی تو کاره و شاید که نه حتماااااااااااابا این قابلیتایی که تو داری کار خیلی بهتری واست پیدا میشه.واسه ی کوروش هم یه تغییر و تنوعه تو مهدشون بازم خدا رو شکر که کیمیا جون تو دست و بالت هست بعدا می تونی با یه کادیی هدیه ای ازش تشکر کنی.
مارسیم گلمممممم منم وقتی تو چنین شرایطی قرار می گیرم اولش می گم اصلا پامم نمیذارم ولی عین..... اولین نفر بنده حاضر به خدمت میشم!!!!!!!ولی اگه جای تو بودم عمرا پامو می ذاشتم خونشون از همه ی مهمونا هم دیرتر میرفتم..........
همااااااااااااااااا هنوز تصمیم نگرفتی؟؟؟؟؟؟به قول مامان بزرگم خدا بیامرز کار و دست میکنه چشم میترسه!!!!کارای تزیین و اینا رو می تونی با کمک همسرت و الینا انجام بدی دسر و هم میتونی شب روبراه کنی....روز تولد از صبح الینا رو بفرست پیش مامان جونش بعد از تمیز کاری خونه یه دوش و یه چرت دو ساعته...دی...بعدش هم ارایش و پیراش و اماده برای پذیرایی..............غذا هم همون پیتزا بگیر....به خدا خیلی سخت میگیری عزیز دلم!!!
مهتاب گرفتم انرژی مثبتا تو مرسی دوست جوووووووونم.
جیگر این مریم 7777 که از وقتی دیدمت خیلی خیلی خیلی ارادتم بهت بیشتر شده......قررررررررررربون درکت مادر!!!ما خوبیم (سعی می کنیم خوب باشیم) و ملالی نیست جز دوری شما به امید دیدار مجدد در اینده ای بسییییییییی نزدیک.
دلم برای دلم تنگ می شود گاهی....