شعر نیست، قسمتی از یه ترانه هست خودم سرودم 😎:
تو کدوم شب زمین بود، تویه آواره رو دیدم
از رو پلکای غریبت، اشک گریه هاتو چیدم
سر سرفصل چه سالی، گل لبخند تو واشد
اولین غروب پاییز، دست من از تو جدا شد
تو کدوم غبار جاده، به تویه خسته رسیدم
از لب ترانه باد، غم چشماتو شنیدم
توی تعبیر چه خوابی، سهم من غم تو افتاد
به خودم اومدم اما منو برده بودی از یاد