خدایااا چقد غربت سختهههه

بدی من اینه که فقط من تو غربتم شوهر کل خانوادش تو یه کوچس واسه خودش حال میکنهه

اگه زن و شوهر دوتاشون تو غربت باشن آره خوبه 

قدر همین دلتنگی رو بدون. منم تا وقتیتوی غربت بودم وجهه و عزتم پیش خانوادم چندین برابر الانم بود. الان که پیششون هستم تقریبا حریمی بینمون نمونده ولی اونموقع حریم عزتم سر جاش بود. پس از این جنبه اش لذت ببر

ببین گلم من اصالتا تهرانیم ازدواج کردم بعد دوسال رفتیم به یه شهر مرزی که فاصلش باخودشهر 40کیلومتر بود یعنی جایی دورتراز شهرستانی که منتقل شده بودیم،وهیچ امکانات رفاهی وتفریحی نداشت حتی یه نانواییغیرازلواش!خلاصه بدون گاز و....وروزی چندساعت قطع آب،باید میرفتیم عین 40سال قدیم کپسول گاز میگرفت وچراغ نفت میکردیم،خلاصه ولی طبیعت وآب وهوا20،مردمان مهربون وفرهنگ زیباشون،کلی باهمسرم از طبیعت بکرش واوقات تنهاییمون استفاده میکردیم،بعدمن خودجوش اونجا کلاس عربی وقرآن گزاشتم واوقات فراغتم استفاده کردم،الان هراز گاهی خواب اون شهر رومیبینم ودیدن دوبارش برام آرزوشده

بله ماهردوغریب بودیم واین شناخت ووابستگی وعشقمون روبیشتر کرد،حرفتون کاملا متین

منم هشت ساله غربتم ماهی یه بار هم میبینم اتفاقا خیلی هم خوبه

چطوری رفتید کجا من میخواستم ازدواج کنم برم نشد که نشد نمیدانم چطوری برم پول زیاد هم  ندارم