نه چون خودم توی خانواده ای بزرگ شدم ک اولش خیییلی سختی کشیدن و هیچی نداشتن. در کل هم تربیتم هم ذاتم جوریه ک اصن برام مهم نیست. من با یکی دوست شدم هیچی نداشت اولش هیچی. پنج سال باهم دوست بودیم توی این پنج سال از صفر شرو کردیم و هی پیشرفت کردیم چون دوسش داشتم اصنم برام مهم نبود ک پول نداره ماشین نداره و کلا خودش وابسته ب خانوادشه. پشتش موندم و اونم کنار من به همه چی رسید. بعد ۵ سال هم نامزد کردیم. یعنی همه چیو باهم ساختیم البته اینم بگم چون توی طرفم مردونگی رو دیدم و فهمیدم لیاقت هر سختی رو داره. الان دوماهه ک نامزد کردم.