لطفا از رسیدن به عشق های محالتون بگید.

داستان ازدواجم

من بگم؟

اره

عزیزم من یه روزی فکرمیکردم اگه به عشقم نرسم دنیادیگه برام بی معنی و ازاین حرفا وقتی بهش رسیدم الان حس میکنم اشتباه کردم ولی بایه بچه راه برگشتی نیست

دعا‌کن اونی که صلاحته بهش برسی

من با پسری ک یه سال از خودم بزرگتر بود آشنا شدم و چون رابطه خوبی با مادر و خواهرام دارم ب اونا اطلاع دادم طی یه سال دوستی مسیر دانشگاهو باهم میرفتیم و برمیگشتیم و روزای تعطیل دربند و...از ۶ صبح میرفتیم خوش و خرم مامانمم پایه بود....اما این یه طرف قضیه بود بابای سختگیری دارم خواستگار خواهرمو ک دوست پسرشم بود ب خاطر قد بلند بودن و چهارشونه بودن رد کرد گفت پیش دخترم راه بره خجالت میکشم شبیه فیل و فنجونن!!!حتی خواهرم دست به خودکشی زد ولی شکرخدا خطر رد شد...پدرم ب آدم غریبه دختر نمیداد و دوس پسرمم غریبه بود منم حال روزام خوب بود و شبا تو اتاقم تا چند ساعت قبل خواب فکر میکردم و گاهی اشک میریختم  

نه عزیزم هرگز برای خلاص شدن از وضع موجودت تن به هر کس و ناکسی نده  ... تو باید به ارزوهات برسی تو لیاقت زندگی خوب رو داری فقط الان باید قوی باشی کم نیاری  طاقت بیار .... اگه خانوادت درکت نمیکنن و به فکرت نیستن مهم نیست  ولی بدون یکی اون بالاست که دوست داره و هواتو داره ... عزیزم برای ارزوهات بجنگ نزار حسرتش بمونه تو دلت نمیدونم چقدر علاقت به اون پزشک زیاده ولی چون یه طرفس باید بیخیالش بشی الان فقط باید خودتو دوس داشته باشی عشق خودت باش فعلا و فقط برای خودت و هدفات و شان خودت تلاش کن و کم نیار نذار مدیون خودت باشی نذار موقع مرگ بگی کاش یه بار دیگه فرصت داشتم میرفتم دنبال روهایام خانوادت به فکرت نیست بیخیال اما خودت به فکر خودت باش اینکه مهمه تو فقط خودتو خدارو داری اما همین برای رسیدن کافیه... در مورد تجربه ای که توی ۱۴ سالگی داشتی بدون اون فقط یه تجربه بوده که بزرگتر بشی عاقل تر بشی فقط این نگاهو داشته باش و اونو ضعف یا شکست ندون ... روزای خوب تو هنوز نیومده ... باید بیاریش ... مسعولیت زندگیت ۱۰۰ درصد پای خودته اگه خشبخت بشی یا بدبخت تو مسعولشی پس چیزی رو که واقعا لیاقت داری رو بساز ... من نمیگم از درس خوندن که البته راه بسیار خوبیه اما هر هدفی که داری نسبت بهش متعهد باش خودتو باور کن و برای روزای خوب اماده شو .... باور کن حرفام فقط انرژی مثبت و دلخوشکنک نیییست باورش کن و شروع کن ... 

البته گره ب دست مادرم وا شد و نزدیکای خواستگاری بود ک مامانم رفته بود بیمارستان چند شب موند واسه چکاپ و ...اونجا هم اتاقی داشت واقعا هم محترم بودن و با مادرم صمیمی شد ب بابام گفت پسره رو اونا معرفی کردن اگه بابام میفهمید دوست پسرمه که مخالفت میکرد یهو کار دنیا رو ببین تو خواستگاری بابام و پدرشوهرم دیدن دوست مشترک دارن و دیگه هیچی ب طرز عجیبی صمیمی شدن خدا بخواد جور میشه الان از اون جلسه خواستگاری ۴سال میگذره  و ما زیر یه سقفیم

نباید درستو ول میکردی برو اونو تمومش کن بعدشم با چندین نفر آشنا شو بهترینشونو بعد از شناخت برای ازدواج انتخاب کن. به هرکی زیاد فکر کنی عاشقش میشی.

با مامانت صحبت کن . بگو کمکش میکنی ولی کمتر.برنامه بریز . و برای شنیدن حرف برادرت تو گوشت پنبه بزار . شروع کن به مطالعه . کنارش ارتباطت رو با خدا قوی کن .اگه ی لشگر آدم دورمون باشن ولی خدا رو نداشته باشیم . هیچی نداریم . وقتی ما آدم ها این طوری به مشقت میوفتیم تازه برامون روشن میشه . که تنها کس ما خداست ‌.

 برای تمرکزت هر وقت هر فکری به سراغت اومد سریع استغفرالله ربی و اتوب الیه بگو .

تو هر حرکتت هم یا صاحب الزمان بگو .

ان شاءالله موفق میشی . خدا بزرگه .