راستش از اون موقعی که بچه نداشتم تو فکرش بودم چون خودم و دیگران رو دیده بودم و دلم نمیخواست بچه هام اینقدر اذیت بشن
از سن مهد شروع کردم به عادی سازی امتحان و درس البته نه اینکه بیخیالشون کنم بیشتر خودمو بیخیال نشون میدادم و آروم تا اونا هم این آرامش رو کسب کنن
هرگز از درس همکلاسیهای دیگش نمی‌پرسیدم
حتی اگه خودش چیزی میگفت با بی تفاوتی میگفتم خوب حتما تلاشش بیشتر بوده و یا خوب دیگه هر کس یجوره
هرگز تو فامیل و خواهر و برادرا از درس بچه هاشون نپرسیدم و هیچ وقتم پز درس خوندن بچه ها رو ندادم که باعث توقع بشه و بچه ها استرس بگیرن
در مقابل سوالشونم میگفتم خوبه مهم اینه تلاششان رو میکنن و درس براشون مهمه
اوایل کنارشان بودم برای درس خوندن
مدل خوندن و یادگیری و بالا رفتن راندمان درس خوندن رو بهشون یاد دادم و کم کم کناره گرفتم تا خودشون بخونن
از معلما خواهش کردم اصلا ارفاق نکنن چون غیر انتفاعی می رفتن بیشتر پدر مادرا انتظار نمره داشتن ولی من فقط تاکید میکردم هر نمره ای که بچم میگرفت رو بزارن
اگه تو درسی امتحانات رو خراب میکردن اصلا دعوا و اخم نبود یه حالتی مثل تعجب میگرفتم و دنبال علت می‌گشتیم البته با خود فرزندم مثل تبادل نظر و کلی حرف میزدیم تا به نتیجه برسیم
با امتحان بچه هام مثل درس عادی برخورد میکردم و اگه خودشون استرس داشتن با بی تفاوتی میگفتم مگه نخوندی؟میگفت بله خوندم
منم لبخند میزدم میگفتم خوب دیگه پس بیخیال
در صورتی که واقعا اینجور نبود و بر اساس مهم بودن درس خوندن بچه ها خیلی حساس بودم
ولی کاملا ریلکس نشون میدادم
اگه تو درسی ضعیف بودن دنبال علت می‌گشتم
یا معلم کم کاری میکرد
یا درک بچه من کم بود
وقتی علت مشخص میشد حتما رفعش میکردم
خجالت و رو دربایستی هم نداشتم
حتی یه دوره معلم بچم رو عوض کردم بخاطر کم کاری
اگه بچم درکش ضعیف بود خوب معلم خصوصی میگرفتم براش تا بهتر بشه
پایه درسی خیلی مهمه اگه از اول عالی یاد بگیرن
سالهای بالاتر بهتر عمل میکنن
در مورد تقلب دیگه مثل قبل جبهه نمیگیرن
و الان یه دیدگاه دیگه بوجود اومده اونم عزت نفس بچه ها و دوم اینه که بعضی از بچه ها درکشون ضعیفتره (منظور هوش پائینتر نیست )
و وقتی تو یه کلاس قرار میگیرن خوب چون نمیتونن جواب بدن و به اندازه کافی براشون تکرار نشده عقب میمونن و مجبور به تقلب میشن تا دفعه بعد همپایه بقیه باشن ...
حالا بحث روانی این قضیه مهمتر شده و جدیدا روشی اومده که به بچه ها تقلب میرسونن و در کنارش معلم با وجدان و باهوش میتونه بفهمه کی ضعیفتره و بهش کمک کنه بدون اینکه به عزت نفسش اون بچه جلو بقیه بچه ها آسیب بزنه
مثلا تو کلاس اول و بالاتر
کلمه های جدید رو بزرگ توی مقوا نوشتن و روی دیوار روبرو بچه ها نصب کردن
و موقع املا بچه اگه نتونه بنویسه به اون تابلو نگاه میکنه
اینجا نمره کامل میگیره و جلو دوستاش سربلنده
از اون طرفم معلم دیده که کی نگاه کرده پس بیشتر کمکش میکنه که یاد بگیره
پس تقلب همیشه بد نیست
ولی برای شما بهتره موقع خوندن کمکش کنی
و درست خوندن رو یادش بدی
و بهش بگو اگه خوب بخونی حالا اگه بلد نبودی یه سوال کمکت میکنم
درود جانم
ترک پستونک من سه بار تجربشو داشتم و فهمیدم
با زور و یهو نمیشه و باید به سنش هم توجه کنی
چون یه عادت هست پس باید کم کم ترک بشه
اول روزها قایمش کن و اصلا به هیچ وجه نشونش نده حتی اگه نخوره هم نباید جلو چشمش باشه و حالا میرسم به شب
قبلش اینقدر خستش کن با بازی و پستانک رو نده بهش بگو گم شده و دیگه اگه خیلی اذیت کرد و نخوابید بهش بده یعنی چند شب دیر بهش بده
و مرحله بعد قطع کامل اون شب شاید به شما هم سخت بگذره ولی باید تحمل کنی و در جواب در خواست پستانک بغلش کن و بوسش کن بگو گم شده پیداش کنم بهت میدم فعلا بخوام تو بغل من و تکونش بده ناز و نوازش تا خواب بره
البته به بچه هم بستگی داره و گاهی مقاومت میکنن و باید صبر کنی بزرگتر بشه
اگه موفق نشدی یه مدت مثلا سه تا شش ماه رهایش کن و البته روزها حتما قایمش کن و فقط شبها بده بهش
درود بانو
قبلا هم بهتون گفتم پسرتون احتیاج داره به همراهی شما و صبر
درسته الان شما آروم شدی و رفتار معقولی دارید با بچه ولی اثرات گذشته پاک نشده و داره خودشو نشون میده
عزیزم بازم صبر کن و آرامش داشته باش
در مواقع بروز عصبانیت دستشو بگیر یا بغلش کن بگو آروم باش عزیزم اینجوری پاره میشه دفترت
اصلا مهم نیست خسته شدی بده بهت کمک کنم
خودم پاک میکنم شما بنویس
من اینجا هستم کمکت کنم نزارم خسته و اذیت بشی
مواقعی که آرومه باهاش حرف بزن درد دل کن
و بهش بگو این تندی و پرخاشگری باعث میشه
هم خودش اذیت بشه و هم شما
بهش بگو هر وقت عصبانی شد بهتون بگه مامان من عصبی هستم میشه کمکم کنی
بهش بگو من قبلا خیلی داد زدم و رفتار تندی داشتم ازت معذرت میخوام پسرم
بیا الان بهم کمک کنیم تا منم دیگه داد نزنم و عصبانی نشم
در طول روز تکنیک درمانی رو پیاده کن تا کم کم یاد بگیره باید خودشو کنترل کنه
مثلا وقتی وقتش آزاد هست صداش بزن بگو میشه بیای بغلم عصبی هستم میخوام آروم بشم
هر وقت تو رو بغل میکنم آروم میشم
بانو پسرت توانایی کنترل خودشو نداره باید بهش یاد بدی و کم کم نتیجه این صبر و انجام تکنیک ها رو خواهی دید
وقتی شدید عصبی میشه بغلش کن و پشت سرشو نوازش کن و با نوک انگشتات آروم پشت سر کمی پایین رو ماساژ بده و حرفای محبت آمیز
بهش بزن
در طول روز دستشو بگیر و باهاش صحبت کن
موقع انجام آزمایش ها بجای دعوا تبدیلش کن به یه بازی مفرح و آموزشی و بعد هم با هم تمیز کاری و شوخی کنید
اگه امکان داره فعلا کار و درس رو بزار کنار
اگه دنیا هم داشته باشی ولی فرزندت آرامش نداشته باشه بنظرم ارزش نداره
وقت برای کار و تحصیل هست ولی بچه رشد کنه و این دوران رو بد بگذرونه دیگه گذشته و قابل بازیابی نیست
یا کار و ادامه تحصیل رو تا حدودی کم کن که بتونی بهش برسی بیشتر و بهتر
رویاجون عزیزدخترمن که کلاس سوم هست تابستون براش یک پرنده خریدیم دخترم بهش خیلی وابسته شده بیشترکه ازقفس میارتش بیرون بیشتروقتش باهاش بازی میکنه وکمتربه سمت درسش میره اشکال نداره؟
سلام رویا خانم عزیز پسر کوچیک من که دقیقا 15 ماه و نیم هست خیلی بیش از حد وابسته هست به خودم حتی دسشویی سخت میرم ووقتی منو نمیبینه گریه میکنه حتی در کنار همسرم که باشه همینطوره طبق فرمایش تون بهش میگم و میرم ولی فایده نداره اصلا خیلی اذیت میشم چه کار کنم با وجود دو تا بچه دیگه چطوری این بچه رو مدیریت کنم که آسیب نبینه و خودم هم به کارهام برسم
ممنونم ازشما
درود گلی جان 💖
بله بچه آخرم کلاس اول هست
سخته ایجاد نظم مدرسه و ایجاد حس درس خوندن برای بچه ای که مدرسه نمیره ولی امکان پذیره
من براش برنامه گذاشتم و الان تا حدودی بهتر عمل میکنه چون داره به روال کار و برنامه ای که گذاشتم عادت میکنه درست مثل مدرسه رفتن عادی
اول ایجاد مکان مناسب برای درس خوندن و نوشتن تکالیف
اتاق خودش رو میز تحریر بزار و یا اگه اتاق مشترک داره اون زمان تنها باشه بدون حضور خواهر و یا برادر که موقع شروع کلاس اطرافش ساکت باشه و شخص سومی وجود نداشته باشه
دوم بر اساس شروع کلاس وقت تعیین کن
مثلا ساعت 3 کلاس شروع میشه قبلش بچه خواب کافی کرده باشه ناهار خورده باشه
نیم ساعت قبل بهش خبر بده آماده باش ساعت شروع کلاس نزدیکه
روال کار من اینه ساعت شروع کلاس میریم تو اتاقش و من تمام ساعات در اتاقش هستم کنارش
ولی تغذیه و زنگ تفریح هم براش گذاشتم
بعد از دیدن هر فیلم آموزشی و انجام تکالیف هر چی باشه نوشتن یا فیلم و بعد از فرستادن برای معلمشون بهش اجازه میدم ده دقیقه استراحت کنه و اگه دوست داره چیزی بخوره
ساعت کلاس تموم شد دیگه درسی بهش نمیدم تا قبل خواب که وقت دیکته و تمرین جمله نویسی و ترکیب.. اونم بیست دقیقه
صبح بعد از بیدار شدن که قرارمون ساعت 9 صبح هست صبحانه و یک ساعت وقت آزاد داره حالا بازی یا تی وی ولی ساعت ده دوباره باید بره اتاقش و تکالیف رو انجام بده و تا تمام شدن یک تکلیف حق انجام کاری نداره بعد یه استراحت کوتاه دوباره تکلیف بعدی و تمام ...
این روند هر روز انجام میشه و هیچ بهانه ای بهمش نمیزنه
اینجوری بچه نظم و مهم بودن درس رو درک میکنه
چون هر کاری پیش بیاد من میگم الان نه
الان ساعت کلاس هست و باید به درسمون برسیم ...
همه چیز دست خودتون هست که با آرامش و جدی بودن اونو نهادینه کنید درون بچه ها
اگه کریه کرد ...بهانه گرفت شما به هیچ وجه تندی نکن و فقط روی حرفت بمون با آرامش
دادن جایزه و تشویق خیلی بیشتر از تندی کردن جواب میده
من ستاره گرفتم از نوشت افزاریها دارن
هر وقت درسشو خوب انجام بده براش میزنم
و پنج تا بشه جایزه میگیره
چشم مهربانو جان
پست قبل رو بخون یه مورد از کارهایی که میکنم و مهم بودن درس رو بهشون نشون میدم
ایجاد مرز بین این دو تا با حفظ آرامش خودت و
ایجاد نظم در درس خوندن بوجود میاد
وقتی بچه ببینه برای درس خوندن تو خانواده برنامه جدا ریخته میشه و روال زندگی و کارها بر اساس اون تغییر میکنه به مهم بودن مساله درس پی میبره
من برای امتحان معمولی بچه ها مهمونی و گردش رو تعطیل میکنم ولی اگه خراب کردن سرزنش و....نداریم و فقط پیدا کردن ایراد کار و حل اون ...
سلام.میخواستم جواب پست تاپیک قبلی را که تعطیل کردین بدم.
گفتین شما یک زن قوی هستین و من از این بابت ناراحتم.
زن قوی؟!ماشاا... به این همه اعتماد به نفس و فروتنی
آدم قوی(چه مرد و چه زن) کسیه که همیشه راستگو هست.
امیدوارم یک روز قوی بشید.
این آخرین بازدید من از این صفحه بود.
رویا خانم کجایید؟😢
سلام رویاجون
مشکلی ذهنمو درگیر کرده میشه راهنمایی کنید.
من بچم ۷ ماهشه و خانواده شوهرم کلا نوه ندارن و خواهرشوهرمم چندسال پیش رحمشو درآورده و کلا بچه دار نمیشه و برادرشوهرامم بچه براشون نمونده بدلیل بیماری فوت شدن خلاصه بچه من تنها نوه خانوادهس واسه همین خانواده همسرم انتظار دارن بچه کلا پیششون باشه و حتی باروش اونا تربیت بشه تو همه چی دخالت میکنن :پوشک عوض کردن،غذا دادن،شیرخشک یا شیر خودمو دادن، لباس پوشیدنش،نحوه حرف زدن من باهاش، خرید اسباب بازی )خلاصه بحدی رسیده که از رفتن خونشون اذیت میشم و تپش قلب میگیرم خودم دانشجو هستم بسختی هم به بچه میرسم هم درسم ولی حاضرم این سختی تحمل کنم اما نبرمش پیش خانواده شلوغ همسرم.
هروقت میریم خونشون بچمو میگیرن دیگه نمیبینمش جدیدا که پدرشوهرم میبردش تو اتاق و تا نیم ساعتم نمیاره بیرون هزار بار صداش میزنیم میاردش ۱۰ دقه پیش ما و دوباره میبردش میگه باهاش بازی میکنم ولی این مورد واقعا منو اذیت میکنه خیلیییی سختمه رویا جون ینی چی بچه منو ببره تو اتاق خوب تو پذیرای بازی کنه باهاش هرچیم شوهرم میگه پدر بیارش اینجا انگار نه انگار .
از عواقب این کار نگرانم خیلییی چکار کنم من چجوری کنترل کنم اوضاعو میدونم خیلیییی دوسش دارن اما خوب بچمه نمیشه که ولش کنم با تربیت اونا و روششون بزرگ بشه.
حتی منو متهم میکنن به حساس بودن هی میگن ول کن دیگه مگه نگفتیم حساس نباش مریض میشی منم کفتم نمیشه شما ول کنین با بچم اینکارارو نکنین جدیدا با فندک براش بازی میکنن هرچی میگم خطرناکه انگار نه انگار یا با توپ لاستیکی سنگینا میزنن رو شکمش😢😢😢😢😢
بخدا زندگیمو نابود کردن همه بحث منو همسرم سر اینچیزاس.
رویا جون و خانمای دیگه هرکس میتونه راه حل ارائه بده خیلی سپاسگذارم🙏🙏
الان که فصل آنفلانزا و سرماخوردگی و کروناست من همش مراقبم بچه مریض نشه تند تند وسایل بازی و لباسا و دستو صورتش میشورم حتی خودمم نمیبوسمش که مریض نشه اما اونا میگن ماکه مریض نیستیم دور از چشم من میبوسنش یا چیزی از بیرون میارن ضدعفونی نمیکنن میدن دست بچه منم میخوام ببرم ضدعفونی کنم نمیزارن بدروغ میگن نه نکن قبلا انجام دادیم😔
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز