درود عزیزم ❤❤
خوب ایراد کار رو بنظرم خودتون درک کرده باشید
وضعیت پسرتان از نظر رفتاری بیشترش دیت خودش نیست
دکتر درست گفته و کارهایی که برای بچه های دیگه جواب میده روی پسرتان تاثیر نداره
و باعث فشار عصبی و روحی زیادی میشه براش
بنظرم حفظ سلامتش مهمتر از درس خون شدنش هست
همه بچه ها که نباید درسخون و مهندس و دکتر بشن
شاید یه فنی کار نابغه بشه و....هر چی که علاقه داره
پس اول سلامت روحی و جسمی مهمه
بنظرم موقع درس خوندن و انجام تکالیف کنارش باش و جای تذکر مداوم تشویقش کن و مرتب کلمات محبت آمیز و انگیزشی استفاده کن
اگه مقاومت کرد قبول کن بره یکم بازی کنه بعد بیاد الان بهش فشار اومده و فایده نداره نگهش داری پای درساش ولی شرط بزار
مثلا پسر گلم برو بازی کن ولی ده دقیقه چون الان باید درسهاتو تموم کنی اگه رعایت نکنی دیگه حق رفتن به زنگ تفریح نداری
و بعد از ده دقیقه صداش کن اگه نیومد دوباره یاد آوری کن شاید لازم باشه چند بار صداش کنی پس تحمل و آرامش لازمه اگه باز نیومد خودت برو و با بازی و شوخی بیارش
و دوم در مورد خراب کردن وسایل که اونم برای بچه های شما مورد عادیه و باید این اخلاق رو پذیرفت ولی اینجا اشتباه بیشتر والدین در برابر این اخلاق بچه هاشون محروم کردن اونا از وسایلی هست که خراب کردن
مث پرده اتاق
اسباب بازی و....
بچه ها هر مدلی که باشن آموزش پذیرن
اینجا والدین با محروم کردن بچه ها فقط خودشونن راحت میکنن و به بچه ها هیچ کمکی نکردن
اینجا باید آموزش داد به بچه از طریق مشارکت خود بچه
مثلا اسباب بازی رو خراب کرده شما با دیدن اسباب بازی خراب میگی واای عزیزم اشتباه بازی کردی باهاش نباید خرا بش کنی و خودت شروع کن مدل درست بازی رو بهش نشون بده و مدل مراقبت کردن
نباید انتظار رعایت کامل رو داشت ولی حتما بچه کمی رعایت میکنه
مداومت در آموزش نتیجه میده حتی اگه دو یا سه سال طول بکشه بهتره که هیچ وقت یاد نگیره
چون این آموزشها پایه رفتار درست در آینده هست
اسباب بازیها در کودکی تبدیل میشه به وسایل شخصی در بزرگسالی و مرتب بودن در اون زمان
پس ارزش داره که وقت صرف آموزششون کرد