سلام رویا جون
رویا جون پسرم سه سال و چند ماهه هست و چند ماهی هست مهد میره. متاسفانه از یکی از بچه های مهد فحش یاد گرفته و هی توی خونه میگه... به خودمون که هیچ به بزرگترای فامیل هم میگه... گاهی اینقدر تکرار میکنه که متاسفانه عصبیم میکنه! به مربی مهد هم گفتم و ایشون میگفت خیلی بی تفاوت از کنار این حرفاش بگذر و بهش گیر نده بابت نگفتن این حرفا.. اگر هی بهش تذکر بدی براش تثبیت میشه! ولی اگر نگم هم که به این روال عادت میکنه و براش عادی میشه....
تنبیه هم بکنم میگه ببخشید معذرت میخوام حواسم نبود ولی چند دقیقه بعدش دوباره شروع میشه!
نمیدونم کار درست این جور مواقع چی هست!؟
رویا جون لطفا مثل همیشه راهنمایی کنید
عزیزم درسته باید زیاد تاکید نکنی
ولی یه نکته هست
پسر شما وارد 4 سال شده
حتی از سن یکسال هم بچه باید آموزش ببینه
از الان بهتره وقت مناسب باهاش حرف بزنی که بعضی کلمات و حرفا نباید تکرار کنی
چون خوب نیستن و همه میگن چه بچه بدی
از طرف دیگه نقش و احترام به بزرگترا رو براش پررنگ کن
این باعث میشه جلو خودشو بگیره
مثلا بهش یاد بده اون حرفا و کارهایی که با بچه ها انجام میده با پدر و مادرش و سایر بزرگترا نباید بگه و انجام بده
حدود رو براش به طور واضح مشخص کن
مثلا نقش دایی خاله عمه عمو مادر بزرگ و پدر بزرگ و....
و مطمئن شو که توی مهد اون بچه حرف رو دیگه تکرار نمیکنه چون اگه این اتفاق بیوفته ترکش توسط بچتون سخته
بهتره اگه تکرار کرد و ادامه داشت از محروم کردن چیزهای مورد علاقش استفاده کنی
ولی نه زیاد مثلا هر چند بار یه دفعه
بعد دوباره خودتو بزن به اون راه و نادیده بگیر
و بعد از یه مدت دوباره
در کل باید یاد بدی بهش که کم کم چه حرفایی بده و اگه هم شنید نباید تکرار کنه
خنده و تعجب اطرافیان هم به تکرارش کمک میکنه
اگه به بزرگتر گفت یهو دخالت کن و به بچتون بگین وای عزیزم مگه نگفتم به بزرگترا نباید حرف بد بزنی
اینجا دو کار انجام دادی هم منع از زدن حرف بد
هم احترام به بزرگتر رو یاد آوری کردی 💖💖
رویا جان ممنونم از پاسخ تان.ببخشید دیر جواب دادم.
حقیقت اینه که شوهر من در یه خانواده بی نهایت بی نظم بزرگ شده.بی نهایت بی برنامه.مثلا حتی مسافرت راه دورشون هم یه دفعه و ناگهانی است.الان ساعت مثلا نه هست و خبری از مسافرت نیست.یکدفعه ساعت 9 و ربع تصمیم میگیرن یه مسافرت چند صد کیلومتری برن و هیچ کس هم نباید خم به ابرو بیاره.مدیریت مالی اصلا ندارن با اینکه پدر شوهر مادر شوهرم هر دو شاغل بودن و الان باز نشسته شدن یه دکتر خواسته باشن برن یا خواسته باشن ماشین رو تعمیرگاه ببرن باید پسرشون پول بده.تا ریال آخر پولشون رو خرج شکم و تفریح میکنن.
شوهر من چون در چنین جوی بزرگ شده فکر میکنه زندگی همینه و نباید سخت گرفت.به همین دلیل اصلا نمیذاره نظم و برنامه ریزی ای هم توی مدیریت خونه و همینطور تربیت پسرم وجود داشته باشه و کلا حساب کردن و فوکوس کردن روی او و انتطار حمایت و کمک کردن او کاملا بی فایده هست مگر اینکه طی چند سال آینده تغییر پیدا کنه.
البته شوهرم در برابر کارها و حرفهای پدر مادرش و حتی خواهر برادراش با اینکه بچه بزرگ خانواده است، لال مادرزاده ولی اگر پسر من جواب من رو بده و یا بی ادبی ای در برابر من بکنه یه نیشخند از روی ذوق میزنه.انگار خوشحال میشه.
حالا میخواستم ببینم خودم بیشتر چه رویه ای پیش بگیرم که پسرم متوجه بشه باید یه سری مسایل رو رعایت کنه و به حرفهای مامانش گوش بده؟
شادی جان باید نکات رو خوب رعایت کنی
و کارهای بچتو خودت به عهده بگیری
صحبت کردن با بچه برای تربیت دریا خیلی تاثیر داره
مثلا شما روزی ده بار بگو پسرم .دخترم با ادب باش مطمینا تاثیری نمی بینی
ولی اگه ریز باهاش صحبت کنی
آموزش چگونه حرف زدن
چگونه بازی کردن و رفتار با بچه های دیگه
صحبت با بزرگترا و احترام به اونا
چگونه غذا خوردن و....رو به بچه بدی
بچتون یاد میگیره
برای شوهر تم سعی کن مواردی که پسرت خوب رعایت میکنه رو جلوش رو کنی تا ببینه نتیجه کار و تربیت شما رو شاید همراهی کرد و یا حداقل مانع نشه
سعی کن بیشتر با بچتون بازی کنی چون اینجوری میتونی کنترلش کنی بیشتر
بیرون از خونه بین فامیل هم باید قوانین خودتو رعایت کنی همون اصول تربیتی خارج از خونه که مهمه و باید رعایت بشه
میاد سمت شما و اصول تربیتی شما رو میگیره
تندی نکن باید بی نهایت مهربون و شاد باشی
ولی بعد از مهربونی قاطع بودن خیلی شرطه
بچه ها بسیااار باهوشند و تردید رو از چشماتونم
میفهمند پس باید خیلی قوی باشی 💖💖
سلام میشع لطفا درخواست دوستیم رو بپذیرید
سلام رویا جونم خوبی؟سوال من که توی تایپک گلبوته خانم گفته بودم اینه که پسرمن۴٫۵سالشه وقتی یکم بهش محبت کلامی میکنیم یاوقتی داره باهمسن وسال هاش توی پارک بازی میکنه ازخودش ادا در میاره مثلامثل بچه کوچیک ها حرف میزنه با راه رفتنش رو تغییرمیده جوری که من پیش دیگران خجالت میکشم میگم الان میگن عقلش کمه نمیدونم چیکارکنم این هم بگم که اصلا باپدش رابطه ی خوبی ندارن پدرش خیلی خشن بابچه رفتارمیکنه فک میکنه اینجوری بچه خوب تربیت میشه همه هم بهش انتقادکردن که رفتارت رو بابچه تغییربده اما همش دوس داره به بچه گیربده من چیکارکنم میشه راهنمایی بکنید
کار بچتون مهم نیست اصلا اشکال نداره
بیشتر جنبه جلب توجه داره بهتر نادیده بگیری
اگه زوم کنی بدتر میکنه
بعدم خجالت نداره کار بدی نکرده که
در مورد شوهرت بهتر بگم که احساس میکنم حسادت داره به پسرت
وقتی خونه هست بهش بیشتر توجه کن
مثلا بگو پسرم ساکت باش پدرت داره استراحت میکنه
یا خوراکی و یا غذا میاری تا پسرت اومد بگو اول بابا بعد شما بر دار
یه مدت امتحان کن شاید شوهرت درست شد
سعی کن بازیهای سه نفره ترتیب بدی
اینجوری بدون تذکر و اجبار پدرشو وارد بازی با بچه کردی
زیاد انتقاد نکن به شوهرت میدونی که لج میکنن و بیشتر انجام میدن
گاهی اوقات که شوهرت حق داره موقعی که پسر تو دعوا کرد شما هم حرف شوهر تو تایید کن و به پسرت تذکر بده
تو جمع گاهی اوقات از رفتار خوب شوهرت با پسرت تعریف کن
مردها از توجه و
طرفداری بیش از حد زنشون نسبت به بچه حساس میشن و اینجوری عکسالعمل نشون میدن با پرخاشگری نسبت به بچه
میدونم سخته ولی چند بار تحمل کن طرف پدرشو بگیری حله
من وقتی حق باشوهرمه همیشه طرف اونم امااصلاتربیت بلدنیست مثلا رفتیم خونه ی باباش که اونجا اوج بداخلاقی شوهرم بابچمه بچه اگه کاری هم نکنه سعی میکنه سرش دادبزنه انتظارداره مثل مجسمه بشینه حتی نمیزاره بچه حرف بزنه سعی داره بچه رو خردکنع مثلا میگه بی ادب بی شعوربشین میگم جلوی جمع بچه رو خرد نکن اما نمی فهمه بعضی وقت ها میگم اینده بچم باتوچی میشه اصلا ملایمت بابچه نداره۰خیلی حالم بده خیلی ۰
رویا جان میخواستم نظرتون رو درباره وابستگی بچه به عروسک خاصی رو بدونم بنظرتون خوبه یا بد؟؟
پسرم 18 ماهشه و حدودا 7 ماهی میشه که یه عروسک خیلی کوچولو دستشه که همیشه و همه جا تودستشه شدیدا بهش وابستع شده بنظرتوک علتش چیه؟
نمیدونم این وابستگط قطع میشه بعدها یا نن باید ازش بگیرمش
ممنون میشم راهنماییم کنید
♥♥♥♥♥
سلام عزیزم خوبین میشه یکم درمورد کارهایی که میشه انجام داد تا بچه هامون به ما اعتماد کنن حرف بزنین.چند شب پیش از دخترم در مورد همکلاسیاش پرسیدم گفت نمیتونم همه چیز رو بهت بگم چون بهت اعتماد ندارم.خیلی ناراحت شدم من از اول هم زیاد توی کاراش سرک نکشیدم یا خیلی از مسایل رو که مهم نبوده به خواست خودش به باباش یا بقیه نگفتم.از اون روز هم هی میگم بیا حرف بزنیم.میگه ولم کن منو نصیحت نکن.نمیدونم چکار کنم کاش این بچه ها همیشه بچه بمونن هر چی بزرگتر میشن دردسراشون بیشتره.اینم بگم دخترم اصلا رابطه خوبی با باباش نداره.باباش هم محبت نمیکنه بهش.موندم چکار کنم.دخترم ۱۴ سالشه.بارها هم بهتون گفتم که با داداش ۵ سالش درگیری و کتک کاری داره.موندم به خدا
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز