خوشبختانه هیچوقت رو پسرم دست بلند نکردم و همیشه بهش محبت میکم ونوازشش میکنم و در مقابل شیطونهای خیلی زیادش خیلی صبور بودم و داد نمیزنم سزش
حرفای شما باعث میشه خیالم راحت شه اخه تعطیلات عید تو جشنا همش بچم بغلم بود و اجازه نمیداد کسی بوسش کنه و همش گریه میکردد همه میگفتن این بچه اینجور اجتناعی نمیشه و خیلی بد میشه براش داره لوش میشه و ازین حرفا.
اینا باعث شد یکم بترسم برا اخلاق اجتماعی ایندش
خداروشکر با حرفاتون خیالم راحت شد و مطمعنم تجربه شما خیلی بالاتر و دقیقتر از کسی که بدون علم حرفی رو میزنه
خیلی ممنون از وقاتی که میزارید♥♥♥♥♥
سلام رویا جون
پسرم سه سال و ... هستش. روحیه دفاع کردنش خیلی قوی هست. قبلا گفته بودم بچه ها و بزرگتر ها را هم حتی میزنه. البته ناگفته نماند از حق نگذریم یه جایی اذیت میشه که میزنه. منم اصلا موافق زدن نیستم و خیلی خیلی باهاش صحبت میکنم و حتی موقعی که بخواد منو بزنه دستشو میگیرم و میگم من اجازه نمیدم کسبی منو بزنه تا یادبگیره اینطوری از خودش دفاع کنه.
این گل پسر من چند ماهی هست مهد میره و اونجا گویا با چندتا پسر دیگه بزن بزن دارن.... من همیشه هم نگرانم که کسی را نزنه و هم به مربی اونجا سپردم یه وقت بچه ها دعواشون نشه و پسرم بچه ای را نزنه یه وقت....
حالا چند وقتی هست میبینم و حتی شنیدم یکی دوتا از بچه های ا نجا اذیتش میکنن ... اینم شاید زورش به اونا نرسه بچم عصبی میشه... بزنبزن میکنن...
اینجور مواقع باید برخورد من با مربی مهد چطور باشه؟
خواهرم میگفت باید بری قاطعانه بهشون بگی یه جوری بچه ها را مدیریت کنن که بچه ها همدیگه را نزنن... اگر بچه کتک خورو از بچه ای باید بری و بدون رودربایسی ازشون جواب بخوای.... باید محکم پشت بچه باشی و بیخیال موضوع نباشی.....
رویا جون رفتارم باید چطور باشه به نظرتون؟
پسرم یه بچه خوشرو و بسبار برونگرا و پرهیجان هست که هم ذوق و خوشحالیش را خیلی خوب نشون میده و هم ناراحتیش. اگر اذیتش هم کنن اصلا بچه ای که بخواد عقب بکشه نیست!
رویا خانوم لطفا مثل همیشه راهنمایی کنید. ممنونم
عزیزم خواهرتون درست گفته
تا عادی نشدن قضیه حتما برو مدرسه و به رفتنت ادامه بده تا مجبور بشن رسیدگی کنن
اولیا مدرسه وظیفه دارن که محیط امن رو برای بچه ها ایجاد کنن و کاملا مسئول هستن
وظیفه دارن سلامت بچه ها تو مدرسه حفظ بشه
دعوا نکنن و به هم صدمه نزنن
تجربه ثابت کرده وقتی زیاد بری و برای مسائل مختلف بهشون اعتراض کنی البته اصولی و بحق
بیشتر حواسشونو جمع میکنن مخصوصا در رابطه با بچه شما
عزیزم اقتدار لازم داری
باید جدی براش حد و حدود بزاری
چطور بدون اجازه شما و بدون توجه به حرفتون میره بیرون؟!!!
الان که 8 سالشه نتونی جلوش بایستی بزرگتر که بشه دیکه قابل کنترل نیست
ولی☝☝☝راه داره نه با دعوا و لجبازی
براش سرگرمی توی خونه مهیا کن
حد و حدود تعیین کن اگه اجرا نکرد تنبیه
قاطع باش و سر حرفت بمون و با خوش اخلاقی جواب نه بده بهش
توی خونه مسئولیت های مناسب سنش بهش بده
عادتش بده که حرفتو گوش کنه البته کم کم
سعی کن وقتشو با کلاسهای مختلف پر کنی
به جای اینکه بی هدف بیرون از خونه باشه
یه مدت خوبه تو خونه میمونه کلاس موسیقی میفرستمش میخوام زبانم بفرستم همینکه مادر بزرگشو دید میگه مامانبزرگ منم باهات میام نمیزارن بیام خونه تون مادرشوهرمم خیلی پشتشه .بنظر شما مشاوره رفتن لازمه بابت ترسشم. ممنون از راهنمایتون.
رویا خانم من هم چند تا سوال در مورد پسرم دارم:
1-یکی اینکه فرزندم 6 سال داره ولی وقتی وارد جمعی میشه گاهی سلام میکنه گاهی نمیکنه.احوالپرسی که اصلا.این طبیعیه یا خیر؟
2-چه جوری میتونم مادر مقتدری باشم؟گاهی حرف میزنم ادای منو در میاره.یه چیزی رو دو بار بهش گوشزد کنم داد و بیداد میکنه.داد میزنه سرم.بخصوص وقتی پدرش باشه بی ادبی و گوش به حرف ندادنهاش و داد زدن هاش بیشتر میشه.اینکه با پدرش صحبت کنم میدونم اصلا و ابدا فایده نداره.این راهکار را فاکتور بگیرید.خودم چی کار کنم که در عین اینکه مادر مهربانی باشم و رابطه ام باهاش خوب باشه ولی اقتدار لازم رو هم داشته باشم و حساب ببره؟
3-الان چه کلاسهایی مناسب سنش هست؟آخر این ماه پیش دبستانی اش تعطیل میشه و میخوام چند تا کلاس که خسته اش نکنه و سرگرمی و آموزش رو با هم داشته باشه رو بفرستمش.نظرتون در این مورد چیه؟
عزیزم در مورد ترسش چیزی نگفتی
ترس از چی داره ؟
در مورد خونه مادر بزرگ هم اگه دوس نداری رک بگو
و اعلام کن تنها برای خونه شما نیست بگو کلا دوس نداری دخترت بدون اجازه جایی بمونه
مثلا من برای اینکه ناراحت نشن گفتم بچه هام فقط با خودم جایی میمونن تنهایی اجازه ندارن
اگه خودم اومدم میمونیم
اولش یکم ناراحتی داره ولی آخرش همه شرایط رفتاری شما رو مجبورن قبول کنن مطمئن باش
سلام شادی جان
در مورد سوال اول سلام کردن لازمه ولی اگه نکرد نباید روش زوم کنی
یه پست در این مورد صفحه اول فکرکنم باشه همین تاپیک
صحبت کردن تو خونه و قبل مهمونی خیلی تاثیر داره بدون حمله به شخصیت بچه
اگه سلام نکرد مهم نیست خودت بلند بگو پسرم سلام میکنه کم کم درست میشه
در مورد احوال پرسی بچه 6ساله اصلا لازم نیست
چرا فکر کردی باید احوال پرسی کنه حالا اگه انجام داد چه بهتر
ولی کلا روابط اجتماعی آموزش خودتون خیلی تاثیر داره
در مورد کلاس سعی کن زیاد درگیرش نکنی
کلاسها با علایق خودش باشه
جنبه بازی و تفریحش بیشتر باشه تا آموزش
وقت خواب و استراحتشو کم نکنه ترجیحا بعدازظهر باشه
ولی در کل روحیه خود بچه خیلی مهمه
مثلا من برای پسرم رفتم اصلا قبول نکرد موسیقی و نقاشی و شعر و نمایشو.... فقط گفت شطرنج دوس دارم و کلاس اسکیت رو قبول کرده
در مورد اقتدار باید گفت اول خودت باید قوی باشی
سر حرفت بمونی در تمام مراحل خونسرد باشی داد نزنی کتک نزنی
اگه پسرت داد زد گریه کرد مث دیوار بی احساس باشی نه دعواش کنی و نه کوتاه بیای تا ساکت بشه مقاومت خودتو زیاد کنی
حرف دیگران در مورد دلسوزی بیجا رو قبول نکنی
بچتون داد زدن و ادا در اوردن رو دیده و یاد گرفته باید اول منبع یاد گیری بچتون پیدا کنی و رفع کنی
از پدرش بخوای حتما تذکر بده یا اخم کنه بهش
تربیت به تنهایی کامل نمیشه خیلی سخته و یا امکانپذیر نیست عزیزم
اگه شما اقتدار داشته باشی بچتون سختش بیاد میره طرف والدی که نرمتره از نظر رفتاری
و اینجا شما. زیاد نمیتونی کاری کنی چون بچتون راه فرار داره
حالا واکنش خودتون
اگه ادا در اورد در جا تذکر بده که خوب نیست با مادرت و بزرگترا این کار رو انجام بدی همین
و سریع برگرد سر حرفت
و دوباره خواستتو تو تکرار کن
داد زد
گریه کرد و...
اهمیت نده محل رو ترک کن و خیلی خونسرد به کارت ادامه بده
اگه باهاش بحث کنی
کوتاه بیای
دنبالش بیافتی
نقطه ضعف دادی دستش و بچتون اینو سریع میگیره و دیرتر راضی میشه
اگه گفتی بهش که بخاطر فلان کار تنبیه میشی
و اونم انجام داد باید حتما تنبیه رو اعمال کنی
برای بار اول بخشش وجود نداره تا واقعی بودن تنبیه و اقتدار شما رو درک کنه
حالا دفعه های بعد در صورت عذر خواهی میشه یه بار بخشید
تنبیه باید مناسب کار اشتباه باشه نه بیشتر و یا کمتر تا بچه شدت کار بد شو بفهمه
وقتی تنبیه اعمال شد بچه میاد گریه
التماس و عذر خواهی
شما همه رو نادیده بگیر و قبول نکن ولی
بغلش کن بوسش کن و نوازش که عزیزم خیلی دوست دارم ولی باید تنبیه رو بگذرونی
نکات ریز زیادی هست
ولی در کل نباید عصبانیت خودتو ببینه
در کمال خونسردی خواستتو بگو اگه انجام نداد تنبیه
اگه بچه چیزی خواست مثلا قبل غذا در خواست شکلات کرده
قبل از جواب دادن به بچتون با خودت فکر کن
اگه گریه کنه بهش میدم یا نه ؟
اگه جوابتون بله هست پس همین الان که ساکته و گریه نکرده بهش بده
ولی اگه جوابتان نه بود حتی اگه کل روز گریه کرد نباید بدی ☝☝
سلام رویا خانم، سوالی خدمتتان داشتم. (دعوت دوستی ارسال کردم).
سلام رویا خانوم. صبحتون بخیر.
رویا خانوم شما از مراکز استعدادیابی کودکان اطلاع دارید؟ به نظرتون خوبه بچه هامون را به این مراکز ببریم؟ هرچند فکر نمیکنم توی همه شهرها باشن...
شما احیانا خودتون استعدادیابی کودک انجام نمیدید؟!
رویا خانوم میخواستم بدونم چطوری مهارت حل مسئله را باید توی بچه هامون تقویت کنیم؟
پسرم توی این زمینه اون طوری که دلم میخواد عمل نمیکنه!
مثلا میخواد دو تا اسباب بازی را روی هم قرار بده و نمیتونه با گریه میاد سراغ من! هم اینکه خودش تلاش زیادی نمیکنه تا راه حلش را پیدا کنه و هم اینکه خواستش را با گریه میگه!
به نظرتون این اخلاقش را چطوری باید رفعش کنم؟!
ممنونم از وقتی که برای راهنمایی ما میگذارید
عزیزم اگه وقتی با گریه کاری رو میخواد انجام بدی براش عادت میشه
اینجا باید بهش آموزش بدی
مثلا عزیزم اگه گریه کنی من متوجه نمیشم چی میخوای
اگه بازم با گریه گفت
شما باز بگو چون گریه میکنی من متوجه نمیشم
حالا ساکت شو اشکتم پاک کن بگو چی میخوای
بعد بهش نشون بده چجور اسباب بازی رو سوار کنه روی هم
حتی اگه ده بارم اومد شما دوباره با حوصله بهش یاد بده ولی بدون گریه
اینکه چجور روش حل مسائل رو یاد بگیره
نصفش اکتسابی هست یعنی مدل رفتار شما و پدرش
نصف دیگه آموزش شما
همین که با آرامش بهش کمک کنی
بهش آموزش دادی اول باید آرامش داشته باشه
وقتی راه های مختلف رو بهش نشون بدی
یعنی بهش یاد دادی اگه یک راه جواب نداد یه راه دیگه رو انتخاب کنه و به همین ترتیب تا آخر
بزار یه مثال برات بزنم که بهتر روش کار رو یاد بگیری
پسرم که کوچیکتر بود همیشه برای باز کردن در قوطی ها شیشه ها و....میومد کمک می خواست
منم از این قضیه استفاده کردم برای آموزشش
مثلا یه قوطی که درش رو باید بکشی بالا تا باز بشه رو فقط باز نمی کردم بدم دستش
اول مینشستم جلوش تا کامل ببینه
بعد قوطی رو نگاه میکردم و با خودم می گفتم
خوب حالا این چجوری باز میشه
باید پیچش بدم؟
باید بکشمش بالا؟
با گفتن هر سوال اونو امتحان میکردم
شوهرم با دیدن کار من گفت این چه کاریه خوب یه دقیقه باز کن بده دستش
ولی من همیشه کار خودمو میکردم
بعد از یکماه هر قوطی یا شیشه دست پسرم بود دیگه نمی اورد پیشم
خودش تمام راهها رو دونه دونه امتحان میکرد تا موفق بشه باز کنه
یبار شوهرم شاهد این کار پسرم بود و خیلی خوشش اومده بود از کارم😄
اونم دیگه یاد گرفته بود و با پسرم مدل آموزشی رفتار میکرد
سلام عزیزم
بله رفتم و از نزدیک دیدم
خوبه مخصوصا برای والدینی که براشون سخته بدونن بچشون تو چی استعداد داره
ولی من انجام ندادم
میدونی چرا؟؟؟
چون تو کشور عزیزمون نمیتونیم بر اساس استعدادهامون زندگی کنیم و خرج خودمونو در بیاریم
همون بلایی که سر استعداد شوهرم اومد 😞😞
همون بلایی که سر گالری با ارزشش اومد😞
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
29 ثانیه پیش
29 ثانیه پیش
30 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز