کودک درون من💗💗💗

اين هم خط خطيه دختر من

سلام رویا جان.   شب و روزتون بخیر و شادی.

خدا رو شکر در سالی که گذشت من با پسرم آنچنان چالش نداشتم زندگی روی خوششو برام نشون داد گوش شیطان کر.

مسأله ای که هست پسر من بچه شلوغ و شیطونی هست منظورم اینه سر و زبون داره. اوایل میاومد می‌گفت کراش دارم به یکی از دخترهای کلاسم اسمش هم گذاشتم من کلم بروکلی. چند وقت یه بار می‌پرسیدم کلم بروکلی در چه حاله. تا اینکه دو سه هفته پیش آقا خوشحال و خندان اومد خونه گفت شماره مامانسو پیدا کردم می‌خوام زنگ بزنم با کلم بروکلی صحبت کنم منم گفتم خودت باید زنگ بزنی به مامانش خودتو معرفی کنی گوشی رو به من نده. خودش زنگ زد و به مامانش گفت من همکلاسی دخترتون هستم می‌خوام باهاش صحبت کنم. مامانه هم تلفن داد به دخترش. یه کم با هم خندیدند بعد قطع کردند.

چند روز گذشت گفت من می‌خوام به  این کلم بروکلی بگم دوسش دارم ولی میترسم. منم گفتم نترس چرا می‌ترسی پسرها با هر بار نه شنیدن از دخترا بزرگتر میشن. خدایی میخواستم اعتماد به نفس بدم اصلا فکرشو نمی‌کردم این بگه می‌خوام زنگ بزنم بهش بگم دوسش دارم. حالا من چیکار کنم رویا جان. 

بهش میگم این کراش بازیاتو نگه دار برا بیست سالگی که رفتی دانشگاه حالا تمرکز کن رو درست میگه درسم خوبه. میگه می‌خوام بهش بگم دوسش دارم . گفتم بزار فکر کنم درست ترین تصمیم و دوتایی بگیریم. اومدم از شما کمک بگیرم. 

یادم رفت پسرم کلاس سوم هست همسن پسر کوچیک شماست.  

سلام رؤیا جان وقتتون بخیر ،ببخشید من یه سوال  ازتون داشتم در مورد وابستگی دختر دو ساله من به گوشی همراه راهکار میدهید؟تو خونه مهمونی همه جا توقع داره گوشیم دستش باشه از اونجایی که من به خاطر معایبی که گوشی برای ذهن و چشم دخترم داره مخالفم اما نمیدونم با بهانه گیریهاش و گریه کردناش چکار کنم؟

یه سوال دیگه ای هم داشتم وقتی به دخترم درباره کاری که نباید انجام بده تذکر میدم فورا ناراحت میشه و گریه میکنه  و اکثر مواقع وسیله های اطرافش ،غذا،یا هر چیز دیگه ای باشه پرت میکنه این طرف و اون طرف واقعا نمیدونم با این اخلاقش چکار کنم؟

میشه لایکم کنید 🥺

سلام بانو 

عیدتون مبارک..

من بیشتر کامنت های هردو تایپیک تونو خوندم ممنون از وقتی که میزارید..

من مامان ۲۸ساله ی طاها کوچولو ام   

پسرم ۲سالو ۱۰ماهه هست 

خداروشکر با همسرم و پسرم رابطه ی خوبی دارم 

گاهی بازی های ۳نفره گاهی ام دونفره انجام میدیم 

کلا کودک درونم فعاله حتی با بچه های فامیل ام بازی می‌کنم همراه پسرم .. به تغذیه اش خیلی توجه میکنم بیشتر دوست دارم سالم خور باشه و خداروشکر موفق بودم گاهی ام خوراکی های کوچیک بهش میدم..پسرم با ادبه همه اطرافیان دوسش دارن و ازش تعریف میکنن البته شیطون ام هست ک طبیعیه..

نوازش و بوسیدن و بغل کردن و محبت هر روز یا چندبار درروز با پسرم دارم. چندتا نکته راجب طاها ذهن مو درگیر میکنه 

مثلا وقتی بهش خوراکی میدم اگه پدرش بگه ب من بده بهش میده حتی اگه مثلا یه دونه پاستیل داشته باشه ولی وقتی من و مامانم بهش بگیم حتی چندتا خوراکی داشته باشه نمیده میگه نه یا سریع میخوره من همیشه از خوراکی خودم بهش میدم ک یاد بگیره یا ب پدرش میدم.یا بعضا اگر بده با اکراح میده.میخوام دلیل شو بدونم..

یکی ام درمورد پوشک گرفتن وقتی ۲سال و ۷ ماهش بود ب اسرار شوهرم و اطرافیان از پوشک گرفتمش گرچه خودم راضی نبودم ومیخواستم بعد ۳سالگی این کارو انجام بدم.پسرمم خیلی باهوشه همه چیو متوجه میشه وهمه حرفی میزنه ولی ۳ماه تلاش کردم موفق نشدم.براش جایزه خریدم بچسب گرفتم بچسبونه ب دسشویی تشویقش کردم اگه خودشو خیس می‌کرد دعواش نمیکردم ولی فایده نداشت و مجدد بستمش.البته این اواخر گاهی خودمو شوهرم چون خسته شده بودیم گاهی دعواش میکردیم. حالا میخوام چندماه دیگه دوباره اقدام کنم  به نظرتون اون تلاش ناموفقم تاثیر منفی میزاره روش؟

واینکه پسرم قصه دوست داره گاهی از روی کتاب براش قصه میگم گاهی ام از بچه گیش یا از بچه گی خودم تعریف میکنم خیلی با علاقه گوش میده و بعدا خودش تعریف میکنه..

مثلا بهش گفتم من دعا کردم خداتوروبهم داد گذاشتت تو دلم 

من خوشحال شدم خانوم دکتر تورو از دلم آورد بیرون گفت چ پسر قشنگی  بعد دیدم ب دختر عموش تو بازی میگفت این خرسه توی دلم بوده خانوم دکتر از دلم درآورده  یا میگفت خدایا این ببعی رو بزار تودلم  حالا کارم اشتباه بوده ک این قصه هارو براش تعریف کردم؟

یا خودش کارهای اشتباه و میدونه ولی گاهی انجام میده مثلا میگه من ب وسایل مامانم بابام دست نمیزنم وسایل خودم دست میزنم منم میگم آفرررین شما خیلی آقایی   ولی باز دست میزنه برخوردم چی باشه  

سلام ‌.رویا جان چه خوب که هنوز تاپیک فعاله 

راستش نمی‌دونستم کجا بگم که تاپیک شما را تو علاقه مندیام پیدا کردم . خیلی دوست دارم اینجا را کامل بخونم وقت نکردم 

بگذریم 

امروز یه دل سیر گریه کردم از دست پسرم 

یکی دوباره غذا که بهش میدم می‌ره غذا را میماله به تلویزیون و میز تی وی.منم که همیشه خدا سرم به کارای ناتموم خونه هست یهو میبینم گند زده.کلا خونه زندگی را نابود کرده .هیچی سر جا خودش نیست.هر روز هم یه خرابکاری یاد میگیره.بخدا خسته شدم . شاید بعضی کاراش خیلی هم اهمیت نداره و طبیعی هست با این سن. دو سال و سه ماهه هست .اما من زیادی حساس شدم.از بس موندم تو خونه و بخاطر خونه داری و بچه داری پامو از خونه بیرون نذاشتم و حرص در و دیوار کثیف کردنش را خوردم اینه که اعصابم خیلی خیلی ضعیف شده.کلا روحیه م که از ریشه داغون هست با کارای این بچه بدتر هم شدم.

از صبح تا شب سر پام .ولی خونه زندگی م انگار بمب ترکیده . اسباب بازی هم زیاد تو دستو پاش نریختم که بگم شلوغی اونا هست....

احساس میکنم عمرم داره تلف میشه.چون کلی کار هنری بلدم و میتونم ازش درآمد داشته باشم .اما نه بچه میزاره نه کارای خونه...

از طرف دیگه اینجا میبینم چقدر خانمها هستن که آرزوی بچه دارن و من با کوچکترین اتفاق بهم میریزم . ضمن اینکه خودمم قبلا یکم مشکل جزیی داشتم و با مصرف دارو باردار شدم 

دست کسی هم نمیتونم بسپارمش که اقلا چند ساعت توی روز راحت باشم.گاهی عصرا شوهرم میاد بیرون میبرش که دیگه اون موقع هم آنقدر خوردم حوصله هیچ کاری رو ندارم

اینم بگم وقتی عصبانی میشم خیلی سرش داد میزنم .طوری که خودم گلوم ملتهب میشه .این اواخر که اصلا نمیتونم خودمو کنترل کنم و حتی چند بار پیش اومده که زدم تو صورت بچم😔  

بعدش خیلی پشیمون میشم و به گریه میفتم خودم.اما دیگه چه سود