آرزوم اینه که شوهرم منو آدم حساب کنه.بفهمه نیاز به محبت دارم.بفهمه وقتی با تمام وجود توو این زندگی دارم از جسممو روحم و پولم مایه میزارم ،و همیییشه چشممو روی خاسته های دلم بستم که به اون فشار نیاد ،یبار که یه چیزی ازش درخاست میکنم و پافشاری میکنم چشمشو رو همه ی ایثارام نبنده و به من نگه بی گذشت ،نگه روزگارو به من زهر کردی.
خیلی دلم گرفته از اونهمه گذشتی که از خودمو خاسته هام داشتم و آخرش همیشه من آدم بده و مقصر میشم