آرامش و قصه هاش...

میرسیم به دختر دومش....دختر دومش  همون مینای قصست...خواهر بزرگترش که بایه کارمند ازدواج کرد...اومد شهر ..اونم همراه خواهرش اومد...خواهرش که اسمش ثریا بود زود صاحب بچه شدو اونم به بهانه کمک به اون  و دیپلم...بارو بندیلو بست اومد شهر

دامادشون سر حجاب سخت گیر بود..ولی اون از قرتیای زمان خودشون بود...کل اهنگای هندی و حفظ بودو شلوارای دمپا گشاد می پوشید با کفشای میخی....و یه کتاب میزد بغلش که بعععله من درس می خونمو کلا تو کوچه و خیابون جولون میداد

میدید که دامادشون گیر میده یه چادر مینداخت سرش..به سر کوچه نرسیده تا میکرد میزاشت و تو کیفشو و به دستی به موهاش می کشید و د برو که رفتیم....

هرروز صبح یه ملافه پهن میکرد و کی از بچه های همسایه رو گیر میاورد که یه ملافه بزاره روموهاشو اتو کنه...بعد یه رژداشت که اونم با کلی التماس از خواهرش کش رفته بودو براش هم حکم رژ گونه رو داشت هم رژلب و هم سایه

اون موقع ها ۱۶ سالش بودو دبیرستان میرفت....از باباش هم پول گرفته بود یه بارونی البالویی برای خودش خریده بودو کلی با قرو فر میزفت دبیرستان و برمیگشت...

یه روز موقع برگشت می بینه یه پسری داره نگاهش می کنه....اولش هول کرد اخه انتظارش رو نداشت...ولی بعد با یه لبخند سرشو انداخت پاسین و راهشو کج کرد و بی توجه از کنارش گذاشت...

ولی خب همین یه نگاه کافی بود که بره رو مخ خواهرش تا ریملشو بهش بده  و بره سه ساعت رو مخ دختر همسایه که اون لاک قرمز خارجیش  رو که فقط می زاشت از  دور ..دست به شیش بزنه و بده که یه لایه نازک بزنه....در کل فردا رفت دید پسره همونجا وایساده...چشماشو اورد بالا که دید که یه نامه گذاشته کنج دیوار...البته اون دیوار مشهور بود ..چون هر پسری با بچه های دبیرستانشون کار داشت نامه هاشون رو لای شکافای اون میراشت...که یارش برداره یا نه...یه جور دیوار ارزوها بود

غربت منو گرفت...خانما کجایین؟ هستین اصلا؟

البته چند روز پیشش یه پسری که دیوانه وار یه دختری رو دوست داشت با اسپره اسمش رو اون دیوار نوشت و پای همون دیوار زار زد...دختره عقد کرده بود و دیگه حتی فکر هم بهش گناه بود...هرچند اومدن و پسره کلی کتک خورد...اسمش تا چند سال موند تا روزایی که تب و تاب انقلاب داغ شد و اون دیوار پر از اعلامیه شعار شد..اون اسمم از روش پاک شد

آره  

خورد تو ذوقم...

عزیزم میشه بعدا بگم؟