اون روزی ک وصیتشو خوندم همش حسه زنایی ک هوو میاد روسرشون و هرچی پس انداز و قناعت کردن برباد فنا رفت و داشتم ولی بیشتر دلم میسوزه شوهرم ۶سال پیش هیچی نداشت فقط شغلش بود با کمک هم زندگیمون ساختیم ، ای وای چ فکرایی برای آیندمون میکردم
من نمیدونم چرا از بحث خارج میشید همش حواس همه به مال و پول و مهریه ست
اعتماد نداشتن این آقا بدترین قسمت این ماجراست
اینو باید بفهمه
مگه میشه یه زن تو همه شرایط کنار شوهرش باشه
بعد شوهرش برای بعد از خودش که زن بدبختش تنها میمونه
بیخیالش بشه
بگه به درک
خواهرم واجبه
به نظرم استارتر جان اصلا بروی خودت نیار اینجور که معلومه همسرت خیلی از قانون سر در نمیاره ولی اینکه اللن بری راجب اموالش باهاش صحبت کنی ممکنه بدتر بشه و از الان بره خونه و زندگیتو به نام پدرش بزنه اونوقت دیگه حتی مهریه هم بکارت نمیاد بهتره همینطور که خودش ادم موزی بوده شما هم صبور باشی و با سیاست سعی کن پول و طلا پس انداز کنی و اگر بتونی حداقل مخشو بزنی بعدها نصف خونه رو به نامت بزنی اگر بچه دار نمیشه مشکل داره هی با این طرفند قانعش کنی ولی راجب دیدن وصیت نامش چیزی نگو بعدشم شاید اون وصیتو وقتی نوشته که باهاتون مشکلی داشته عصبی بوده خواسته تلافی کنه شایدم از عمد گذاشته شما ببینی نوع برخوردتو ببینه
استارتر الان نسبت به شوهرت چه حسی داری ؟ بازم مثل قبلا دوسش داری و باهاش برخورد می کنی ؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز