شبِ عاشقانِ بیدل ، چه شبی دراز باشد ؛
تو بیا کز اولِ شب ، در صبح باز باشد ؛
ز محبتت نخواهم ، که نظر کنم به رویت ؛
که محب صادق آنست ، که پاکباز باشد ؛
به کرشمهِ عنایت ، نگهی به سویِ ما کن ؛
که دعایِ دردمندان ، ز سر نیاز باشد ؛
سخنی که نیست طاقت ، که ز خویشتن بپوشم ؛
به کدام دوست گویم ؟ که محل راز باشد...

سعدی#