سلام .... لطفا یه کمکی بهم بکنین... دیوونه شدم از بس فکر کردم معلم شم یا بمونم برای پزشکی بخونم؟ نمیدونم چیکار کنم تکمیل ظرفیت فرهنگیان شرکت کردم اما میتونم مصاحبه نرم ... همه فامیل چند ساله از وقتی انتخاب رشته کردم خانم دکتر صدام میکنن خودمم همیشه خودمو تو لباس پزشکی میدیدم اما امسال به طور ناگهانی دوتا پدربزرگام به فاصله ی 6ماه ازهم فوت کردن و کلا کنکورم رو هوا بود رتبم بد نشد رتبه تجربیم 6000و زبان هم1000شد حالا شهرمون فقط معلم ابتدایی میگیره سختیای پزشکی رو مثه شیفت شب و تعطیلی کم و .... رو نمیدونم میتونم تحمل کنم یا نه ... بابا و داداشم هی بهم میگن بمون و بخون ولی مامانم میگه برو معلمی هم به زندگیت میرسی و هم یه شغلی داری معلمی رو هم خیلی دوس دارم خواهشا یه کمکی بکنین چیکارکنم؟
من خودم داروسازی میخونم. اگر میبینی توان موندن رو داری و تااخرش کم نمیاری و تا اخرین نفس تلاشت رو میکنی بمون و بخون. اگر فکر میکنی ممکنه جابزنی و کم بیاری نه. همه چیز بستگی ب انگیزه و تلاش خودت داره
البته مصاحبه معلمی هم برو شاید قبولی پنجاه پنجاست دیگه
مهربان و ملایم باش، اجازه نده دنیا تو را زمخت و خشن نماید… به درد و رنج اجازه نده تو را بیزار نماید… به تلخی ها اجازه نده، شیرینی زندگیت را، از تو بربایند
دختر خواهر من خیلی باهوشه رتبش ۱۰۰۰ شد داره پزشکی می خونه کم آورده میگه انقد سخته دارم میمیرم تمام اتاقش شده مو از بس درس خونده و موهاش ریخته دیروز عکس فرستاده بالا جنازه میگه از بوی گندش تا شب هیچی نخوردم هی یادم میومد جالبه روحیه این کار را هم داره ولی خب باید بدونی پزشکی برای یه خانم خیلی سخته شیفت داری طرح داری هر کس حاضر نیست با این شرایط کنار بیاد خیلی هم طولانیه کل عمرت را باید درس بخونی ولی خب درامد و پرستیژ اجتماعیش از بقیه شغل ها بالا تره