حدیث روز

امام حسن عسکری علیه السلام می فرمایند :

لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛

عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.

https://www.ninisite.com/discussion/topic/2446502/تایپک-دائمی-دعا-برای-ظهور-امام-زمان-هر-روز?postId=80637422

امام هادی علیه السلام:

 بار خدایا! وعده‌ای را که به اهل بیت (ع) داده‌ای تحقّق بخش و زمین خود را با شمشیر قائم آنان پاک گردان و به وسیله او، حدود تعطیل شده و احکام فرو نهاده و تغییر یافته ات را برپا دار و به برکت وجود او، دل‌های مرده را زنده ساز و خواسته‌های پراکنده را یک پارچه گردان و زنگار ستم را از راه خود بزدای تا اینکه حقّ، با دست او، در زیباترین چهره اش آشکار شود و در پرتو نور دولت او، باطل و باطل گرایان نابود شوند و چیزی از حقّ و حقیقت به واسطه ترس از هیچ انسانی، پوشیده نماند.

پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند :

یا فاطمة و الذی بعثنی بالحق ان منهما مهدی هذه الامة اذا صارت الدنیا هرجاً و مرجاًًً و تظاهرت الفتن و انقطعت السبل و اغار بعضهم علی بعض فلا کبیر یرحم صغیراً و لا صغیر یوقر کبیراً فیبعث الله عند ذلک منهما من یفتح حصون الضالة و قلوباً غلفاً یوم بالدین فی آخر الزمان کما قمت به فی آخر الزمان و یملاء الارض عدلاً کما ملئت جوراً. 

ای فاطمه! به خداوندی که مرا به راستی برانگیخته، مهدی این امت نیز از ایشان می‌باشد، موقعی که دنیا هرج و مرج شود و آشوب‌ها پدید آید و راه‌ها مسدود گردد و اموال یکدیگر را به غارت برند، نه بزرگ‌تر به کوچک‌تر رحم کند و نه کوچک‌تر احترام بزرگ‌تر را نگاه دارد، خداوند کسی را برانگیزد که قلعه‌های ضلالت و دل‌های قفل زده را بگشاید و اساس دین را در آخر الزمان استوار سازد، چنان که من در آخر الزمان پایدار گردم و زمین را پراز عدل نماید چنان که از ظلم پر شده باشد....   

  «کشف الغمه، ۵ - اربعین حدیث فی المهدی ذکر المهدی و نعوته و حقیقة مخرجه

امام علی علیه‌السلام در ذکر حدیث معراج پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:

خداوند متعال فرمود: … ای احمد! اگر بنده به اندازه نمازهای اهل آسمان و زمین نماز بخواند، و به اندازه روزه‌های اهل آسمان و زمین روزه بگیرد، و چون فرشتگان غذا نخورد، و مانند برهنگان جامه بپوشد، امّا در دل او ذرّه‌ای حبّ دنیا یا شهرت آن یا ریاست آن یا زر و زیور آن ببینم، هرگز در خانه‌ام به جوار من در نخواهد آمد، و محبّت خود را از دل او برخواهم کَند. سلام و محبَت من، برتو باد!

پیامبر اکرم حضرت محمد صلی‏ الله ‏علیه و ‏آله:

ویران کننده خوشی‌ها و لذت‌ها را فراوان یاد کنید. عرض شد: ای رسول خدا، ویران کننده خوشی‌ها چیست؟ فرمود: مرگ؛ زیرک‌ترین مؤمنان کسی است که مرگ را بیشتر یاد کند و برای آن آماده‌تر باشد.

امام کاظم علیه السلام:

هر کس گرفتار چیزی است که غمگینش می‌سازد یا ناخوشایندی که ناراحتش می‌کند، اگر سر به آسمان بلند کند و سه بار بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید، بی تردید، خداوند، گره از کارش خواهد گشود و غمش را برطرف خواهد کرد.

امام کاظم علیه السلام: ما مِن أحَدٍ دَهَمَهُ أَمرٌ یَغُمُّهُ أَو کَرَبَتْهُ کُربَةً فَرَفَعَ رَأسَهُ إلَی السَّماءِ ثُمَّ قالَ ثَلاثَ مَرّاتٍ: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ إلاّ فَرَّجَ اللّه ُ کُربَتَهُ و أذهَبَ غَمَّهُ.

پیامبر رحمت حضرت محمد مصطفی صلی‏ الله ‏علیه و ‏آله:

نشانه شخص با یقین شش چیز است:

  -به حقانیّتِ خدا یقین پیدا کرده و لذا به او ایمان آورده‌است.

-یقین پیدا کرده که مرگ راست است و لذا از آن در حذر است.

-یقین پیدا کرده که رستاخیز راست است و از این رو از رسوایی (در آن روز) می‏‌ترسد.

-یقین پیدا کرده که بهشت راست است و از این رو مشتاق آن است.

-یقین پیدا کرده که دوزخ راست است و از این رو برای نجات از آن می‏‌کوشد.

-و یقین پیدا کرده که حساب راست است و از این رو از خود حساب می‏‌کشد.

 رسولُ اللّه صلی‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم: أمّا عَلامَةُ المُوقِنِ فَسِتَّةٌ: أیْقَنَ باللّه حَقّا فآمَنَ بهِ، وأیقَنَ بأنّ المَوتَ حقٌّ فحَذِرَهُ، وأیقَنَ بأنّ البَعثَ حَقٌّ فخافَ الفَضیحَةَ، وأیقَنَ بأنّ الجَنّةَ حَقٌّ فاشتاقَ إلَیها، وأیقَنَ بأنّ النّارَ حَقٌّ فظَهَرَ سَعیُهُ لِلنَّجاةِ مِنها، وأیقَنَ بأنّ الحِسابَ حَقٌّ فحاسَبَ نَفسَهُ.

امیرالمومنین امام علی علیه السلام:

شخص منافق هرگاه نگاه می‏‌کند برای سرگرمی است، هر گاه سکوت می‌‏کند همراه با غفلت است، وقتی سخن می‌‏گوید بیهوده‌گویی می‌‏کند. هرگاه بی‌نیاز شود طغیان می‏‌کند، وقتی گرفتاری به او رسد داد و فریاد راه می‌‏اندازد، زود ناراحت می‌شود و دیر خشنود می‌‏گردد. از اندکِ خدا ناخشنود می‏‌شود و بسیارش هم او را خشنود نمی‌‏سازد، شرّ بسیار در سر می‌پروراند و مقداری از آنها را به کار می‌‏بندد و افسوس می‏‌خورد که چرا فلان کار بد را انجام نداده است.

امیر المؤمنین علیٌّ علیه‌السلام: المُنافِقُ إذا نَظَرَ لَها، وإذا سَکَتَ سَها، و إذا تَکَلَّمَ لَغا، و إذا استَغنی طَغا، و إذا أصابَتهُ شِدَّةٌ ضَغا، فهُو قَریبُ السُّخطِ بَعیدُ الرِّضا، یُسخِطُهُ علَی اللّه الیَسیرُ، و لا یُرضیهِ الکثیرُ، یَنوی کثیرا مِن الشَّرِّ ویَعمَلُ بطائفَةٍ مِنهُ، و یَتَلَهَّفُ علی ما فاتَهُ مِن الشَّرِّ کیفَ لَم یَعمَلْ بهِ!

امام صادق علیه السلام از پدرانش علیهم السلام از امیرالمومنین علیه السلام روایت نموده است که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: 

شیطان همیشه از فرزند آدم بیمناک بوده و از او می ترسد؛ البته تا زمانی که نمازهای پنجگانه را در وقتش بخواند. و هنگامی که این نمازها را ضایع کرد، شیطان بر او جری شده و او را به گناهان بزرگ می کشاند.

امام رضا علیه السلام فرمودند:

هر کس به خدا خوش گمان باشد، خداوند مطابقِ گمان او، با وی رفتار می کند و هرکس به روزیِ کم راضی باشد، خداوند عمل کم را از او می پذیرد. و هرکس به روزی حلال اندک خشنود باشد، هزینه زندگی اش سبک می شود و خانواده اش در نعمت خواهند بود و خداوند، او را از بیماری و درمان دنیا آگاه می‌کند و  به سلامت، از دنیا به خانه سلامت (آخرت) بیرون میبَرد.

 امام رضا علیه السلام: مَنْ حَسُنَ ظَنُّهُ بِاللّه ِ کانَ اللّه ُ عِنْدَ ظَـنِّهِ بِهِ وَ مَنْ رَضیَ بِالْقَلیلِمِنَ الرِّزْقِ قَبِلَ اللّه ُ مِنْهُ الْیَسیرَ مِنَ الْعَمَلِ وَ مَنْ رَضیَ بِالْیَسیرِ مِنَ الْحَلالِ خَفَّت مَؤُونَتُهُ وَ تَنَعَّمَ اَهْلُهُ، وَ بَصَّرَهُ اللّه ُ داءَ الدُّنیا وَ دَواءَها ، وَ اَخْرَجَهُ مِنْها سالِما اِلی دارِ السَّلامِ.

امیر مؤمنان امام علی علیه‌السلام:

مردم در دنیا دو دسته‌اند، یکی آن کس که در دنیا برای دنیا کار کرد، و دنیا او را از آخرتش باز داشت، بر بازماندگان خویش از تهیدستی ترسان است، و از تهیدستی خویش در امان است، پس زندگانی خود را در راه سود دیگران از دست می‌دهد.

و دیگری آنکه در دنیا برای آخرت کار می‌کند، و نعمتهای دنیا نیز بدون تلاش به او روی می‌آورد، پس بهره هر دو جهان را چشیده، و مالک هر دو جهان می‌گردد، و با آبرومندی در پیشگاه خدا صبح می‌کند، و حاجتی را از خدا درخواست نمی‌کند جز آنکه روا می‌گردد.

  وَ قَالَ [علیه السلام] النَّاسُ فِی الدُّنْیَا عَامِلَانِ عَامِلٌ عَمِلَ فِی الدُّنْیَا لِلدُّنْیَا قَدْ شَغَلَتْهُ دُنْیَاهُ عَنْ آخِرَتِهِ یَخْشَی عَلَی مَنْ یَخْلُفُهُ الْفَقْرَ وَ یَأْمَنُهُ عَلَی نَفْسِهِ فَیُفْنِی عُمُرَهُ فِی مَنْفَعَةِ غَیْرِهِ وَ عَامِلٌ عَمِلَ فِی الدُّنْیَا لِمَا بَعْدَهَا فَجَاءَهُ الَّذِی لَهُ مِنَ الدُّنْیَا بِغَیْرِ عَمَلٍ فَأَحْرَزَ الْحَظَّیْنِ مَعاً وَ مَلَکَ الدَّارَیْنِ جَمِیعاً فَأَصْبَحَ وَجِیهاً عِنْدَ اللَّهِ لَا یَسْأَلُ اللَّهَ حَاجَةً فَیَمْنَعُهُ.

حضرت امام حسن عسکری می فرمایند :

اعوذ بالله من قوم حذفوا محکمات الکتاب و نسوا الله رب الارباب و النبی و ساقی الکوثر فی مواقف الحساب و لظی و الطامه الکبری و نعیم دارالثواب فنحن السنام الاعظم و فینا النبوه و الولایه و الکرم، و نحن منار الهدی و العروه الوثقیف و الانبیاء کانوا یقتبسون من انوارنا و یقنفون آثارنا و سیظهر حجه الله علی الخلق بالسیف المسلول لاظهار الحق. 

  پناه می برم به خدا از جماعتی که آیات محکمات کتاب الهی را نادیده گرفته اند و حضرت رب العالمین را فراموش کرده اند. و پیغمبر اکرم (ص) و ساقی کوثر امیرالمؤمنین (ع) را در مواقف حساب روز قیامت و آتش سوزان و شداید و گرفتاریهای بزرگ و نعمت بهشت و دار ثواب خدا را از خاطر و اندیشه خود محو کردند. پس ما بزرگترین مقام بلند پایه هستیم و مقام نبوت و ولایت و کرم در ماست و ما مناره پرتو افکن و نوربخش هدایتیم و ما دستگیره محکم و متین و استواریم و پیامبران گذشته از انوار ما اقتباس می نمودند و از آثار ما پیروی می کردند و در آینده حجت خدا بر خلق، شمشیر کشیده برای اظهار حق ظهور خواهد کرد.

  «بحارالانوار، جلد 26 ، ص 264، ح 49

امام باقر علیه السلام:

در نصایح لقمان به پسرش است که گفت: «ای پسرم! اگر درباره مرگ تردید داری، خواب را از خود، دور کن که نخواهی توانست و اگر درباره رستاخیز تردید داری، بیدار شدن از خواب را از خود دور کن که نخواهی توانست؛ زیرا اگر اندیشه کنی، می‌دانی که جان تو در دست دیگری است و همانا خواب، به منزله مرگ است و بیداری پس از خواب، به منزله بر انگیخته شدن پس از مرگ». 

الإمام الباقر علیه السلام: کانَ فیما وَعَظَ بِهِ لُقمانُ ابنَهُ أن قالَ: یا بُنَیَّ، إن تَکُ فی شَکٍّ مِنَ المَوتِ فَارفَع عَن نَفسِکَ النَّومَ ولَن تَستَطیعَ ذلِکَ، وإن کُنتَ فی شَکٍّ مِنَ البَعثِ فَادفَع عَن نَفسِکَ الاِنتِباهَ ولَن تَستَطیعَ ذلِکَ، فَإِنَّکَ إذا فَکَّرتَ عَلِمتَ أنَّ نَفسَکَ بِیَدِ غَیرِکَ، وإنَّمَا النَّومُ بِمَنزِلَةِ المَوتِ، وإنَّمَا الیَقَظَةُ بَعدَ النَّومِ بِمَنزِلَةِ البَعثِ بَعدَ المَوتِ.

امیرالمومنین امام علی علیه‌السلام خطاب به کمیل:

  بدانکه در اینجا (اشاره به سینه مبارک کرد) دانش فراوانی انباشته است. ای کاش کسانی را می‌یافتم که می‌توانستند آن را بیاموزند؟

آری، تیزهوشانی می‌یابم اما مورد اعتماد نمی‌باشند. دین را وسیله دنیا قرار داده و با نعمتهای خدا بر بندگان و با برهانهای الهی بر دوستان خدا فخر می‌فروشند.

یا گروهی که تسلیم حاملان حق میباشند اما ژرف اندیشی لازم را در شناخت حقیقت ندارند. که با اولین شبهه‌ای شک و تردید در دلشان ریشه می‌زند پس نه آنها و نه اینها، سزاوار آموختن دانش‌های فراوان من نمی‌باشند.

  یا فرد دیگری که سخت درپی لذت بوده و اختیار خود را به شهوت داده است. 

یا آن که در پی ثروت اندوزی حرص می‌ورزد.

هیچکدام از آنان نمی‌توانند از دین پاسداری کنند و بیشتر به چهارپایان چرنده شباهت دارند. و چنین است که دانش با مرگ دارندگان دانش می‌میرد.