من الان بعد از مدتها بیعاری گریه کردم، همیشه فکر میکردم مشکلاتم حل میشه ولی نشد و تحصیلم ول کردم ، همش منتظر مرد ارزوهام بودم امشب فهمیدم اونم مثل بقیه مشکلات حل نشدم.....
الان باید دیگه به فکر روزهای تنهاییم با خودم باشم
کی فکرشو میکرد
من درس خون سخت کوش، من خوشگل با اون همه خاطرخواه مسخره الان همه به ریشم بخندن
فال حافظ گرفتم
غم مخور آمد ولی. ای امید واهی حافظ مرا بیچاره کرد
دوری از همسر خیلی سخت تره باور کن.تجربه دارم که میگما.
ما5سال اول زندگی مشترکمون رو شهری دور از خانواده هامون بودیم.خیلی ام دور بودیما.دلتنگی خب بود ولی با همدیگه خیلی خوش بودیم.این دوسال که دانشجو شدم و خوابگاهی،انقدر از دوری یه ماهه و گاهی بیشترش به هم میریختم که اون اخریا حسسسسابی عصبی شده بودم
بنظرم اشتیاق برای رسیدن خیییییلی بهتر از رسیدنه
چون خودم تجربه کردم میگم
من و شوهرم موقع نامزدی ازهم دور بودیم هفته ای ی بار همو میدیدیم و خدا میدونه اون لحظه ها چقدرررر دیوونهی هم میشیم...و بعد ازدواج انقد دلش برام تنگ میشه دو سه باری ک دور بودم سریع اومده منو برگردونده و دیگه نمیتونم جایی برم ...من اون لحظه های ذوق و اشتیاق برای رسیدن ب عشق رو میپرستم ولی دیگه نمیشه
هرچیزی شیرینیای داره قدر عشقتونو بدون چون عشق هدیهی دردشیرین فراق رو برای شما درنظرگرفته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز