دلم گرفته و دارم گریه میکنم
از دست شوهرم و مادرشوهرم
از شوهرم از مادرم از همه ..همه اونایی که دارن باعث میشن خورد شم له شم و دیگه امیدی به زندگی نداشته باشم دلم گرفته از خدایی که هست ولی انگار توی زندگی ما نیست خدایی که میگن از ته دل صداش کن میشنوه ولی انگا نه انگا دلم گرفته از مردمی ک درک نمیکنن و فقط میگن به خدا بسپار و خدایی که جوابی نداره دلم گرفته از امام حسین از امام رضا از همشون ک هیچکدومصون جواب نمیدن و اخرشم میگن حتما قسمت نبوده
منم دلم گرفته میگم دنیا دو روزه چرا انقدر کم خانوادمو میبینم مامانم نزدیکه خودمونه خواهرامم یه 1ساعتی قابلیت تا خونشون ولی بدونه دعوت نمی تونیم بریم خونتون زندگیا خیلی سخت شده
دورم اما اونموقع ک من حامله نبودم خیلی میرفتم
اما الان ک حامله ام نیستن انمیا ن و کاراشونو بهونه میکنن حاضر نیستن تو سختی راه بیفتن حتما ا لان حس میکنم اونی ک مشتاق بود منم شدیدا ازشون دلگیرم شدیدا احساس تنهایی دارم
هزار بار مامانم درباره اینکه بعد زایمان چجوری بیاد خونمون حرف زده ک من بیام این چی میشه فلان چیز چی میشه اصن تو بیا اینجا زایمان کن اما نرفتم انتظاری ام ندارم ک بیاد
خانواده همسرم همیشه بودن تو بارداریمم بارها اومدن مهمونی ناهار شام اما از وقتی دکتر بهم استراحت داد دیگ حتی ی زنگ نمیزنن کاملا غیب شدن با خودم میگم خدایا یعنی انقد بد بودم برا اطرافیانم؟!
الهی هیچی غم نداشته باشه .
تا فردا باید پروژه امو بنویسم هنوز نصفشو نرسوندم
از طرفیم نه ماهه اقدام کردم ولی از نی نی خبری نیست همش فکرم درگیره
من
شوهرم رفته کربلا منو تهنا گذاشته هنوز یه هفته دیگه مونده تا بیاد😳
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
17 ثانیه پیش
17 ثانیه پیش
20 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
