📝
بیخودی نیست که اسم گل ها را از اسم زن ها انتخاب کرده اند ،
مثلا آقا هوشنگ جز یک سبیل پر پشت چه دارد که بتواند اسم یک گل باشد؟
گل ظرافت دارد ، ظرافت در رنگ ، نقش و دیگری در بو ...
زن ها هم همینند
همه ی گل ها آنقدر ها هم که باید زیبا نیستند ،
و بعضی خیلی زیبا هستند و
آنقدر که باید عطر خوشی از خودشان متصاعد نمی کنند ،
یکی هم که زیباست و خوشبو شاید آنقدر ها عمر نکند ،
زن ها همه شان گلِ گلند .
یکی زیباست که چشم های همه را خیره می کند ،
یکی مهربانی اش جلوه می کند ،
یکی دست پخت دارد بیا و ببین ،
یا مثلا یکی آنقدر خوش ذوق است ، سبزی پلو را میریزد توی سینی قلم کاری شده ی اصفهان ، ماهی شکم پر را طوری می آراید که ماهی بیچاره اگر جان داشت حتما یک سلفی می گرفت ،
یکی هم فقط بلد است حرف بزند ، همین خوب حرف زدن ، کم چیزی نیست ، اینکه خستگی یک شب کشیک را با دو کلمه از تن آقا در کند آخرِ همه ی ظرافت هاست ،
بعضی خانم ها هم هستند اهل ساز و آواز و دهل ، یک چنگی به تار بزنند ، قند توی دل مردشان آب می کنند ،
یک زن هایی هستند چشم هایشان حکم سلاح دارد ، با همان ریملی که از دوشنبه بازار خریده اند تو را به رگبار می بندند ،
دیده اید
بعضی گل ها هستند برگ هایشان بهتر از خودشان ، بعضی زن ها هستند
موهایشان بهتر از صورت ساده شان ،
همین موهای مشکی رنگ نخورده را بلند می کنند ، می گذارند میان یک گلِ سر توپ توپی و تو هلاک می شوی...
زن ها همه از دم گل تشریف دارند ،
شما ببین کدام بیشتر به گلدان دلت می آید ،
آب و نان از تو ، ریشه از او ،
و به همین سادگی عشق گل می کند.
