تو زندگیمون سعی کردیم هرچیزی که خوشحالمون میکنه رو فراهم کنیم، صبور و مهربون باشیم و باهم خوب رفتار کنیم.. برای هم همیشه نوت بذاریم، کارای خاص کنیم، برقصیم! باهم کتاب بخونیم و.. پس خودمون دوتایی همیشه خوشحالیم.شاید با خودت بگی خب عوامل بیرونی چی؟ مثلا خواهرشوهر یه حرفی بزنه فلان فامیل یه کاری کنه! راستشو بخوای ما سعی کردیم با کسی که خوشحالمون میکنع ارتباطمون رو پررنگ کنیم و هرکسی که اذیت کنندس و منفیه ارتباطمونو باهاش کم کنیم یا حتی مورد داشتیم که کاملا ارتباط رو قطع کردیم، هرکسی هر حرفی بزنه برامون اهمیت چندانی نداره چون چیزای قشنگی هست که میشه باهاش خوش باشیم چرااز حرف یکی حتی چند ثانیه از عمرمونو هدربدیم و ناراحت باشیم؟ اگر من بابت حرف فلانی عقبانی و تو اخم باشم در واقع دارم خودمو که شادم از همسرم یا از نزدیک ترین کسام دریغ میکنم. باابن تفکرات ما همیشههه شادیم!
خیلی چیزای دیگه ام هست.یه سریاش اینا بودن..
همیشه گل میخریم و کتاب میخونیم مهم نیست اون برام بخره یا من برای اون.شده خیلییی وقتا موقع تعطیل شدنش از کار یه شاخه گل بخرم برم دنبالش تا باهم برگردیم! یا حتی امروز! دارم کیک کوچولو میپزم برم دنبالش بریم پارک نزدیک محل کارش بخوریم و بیایم خونه.همینا باعث شادیه.
باهم خیلی حرف میزنیم، بازی های جدید رو باهم امتحان میکنیم..اینا همش شادی آوره.نیست؟ پس چحوری غمگین باشم؟
من خیلی دوست دارم کتاب بخونم ولی انگار انگیزه ندارم .خیلی دوست دارم خودمو تو دنیای کتابا غرق کنم .نمیشه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
