یه حدیث قدسی هست که آدمو ازخجالت آب میکنه...
الله تعالی عزوجل:
"یا مطلقا فی وصالنا،ارجع. و یا محلفا علی هجرنا،کفر.
انما ابعدنا ابلیس لانه لم یسجد لک،فواعجبا،کیف صالحته و هجرتنا "
میدونی یعنی چی؟
فرض کن یه رفیقی داری که عاشقشی و خیلی دوستش داری.
براش همه کار میکنی. مثلا یه روز تو خیابون راه میری و میبینی یه نفر داره با رفیقت دعوا میکنه، و شما میری جلو و برای دفاع از دوستت،با اون طرف دعوا میکنی کتک کاری میکنی و دیگه باهاش قهر میکنی.چون دوستت رو زده.
اما بعداز چندروز میبینی دوست و رفیقت داره با اون آدم راه میره و میگه و میخنده.چه حالی پیدامیکنی؟ به دوستت میگی بابا من بخاطر تو با اون دعوا کردم و حالا تو رفتی با اون رفیق شدی و خوش میگذرونی؟!!
آره.قضیه ما و خدا هم همینطوره.معنی حدیث بالا همینه.
خدا میگه من شیطان رو بخاطر اینکه بر تو سجده نکرد از خودم روندم.اما تو حالا رفتی با اون دوست شدی و منو ترک کردی؟!
"ای کسی که وصال ما را ترک کرده ای،برگرد. و ای کسی که بر جدایی از ما سوگند خورده ای، سوگند خود را بشکن.
ما ابلیس را برای این از خود راندیم که بر تو سجده نکرد " ...
