یه جور مدیریت بود،،،مجبور نبود همون موقع لج کنه بگه نه من از این خوشم اومده،،،،،بهونه بده دست طرف که،،،،اتفاقا این تحقیر شدن نیست،،،،،البته تو رختخوابو قبول ندارم ،،،ولی نشون میده مرد فقط هارت و پورت داره،،،در واقع مثل موم تو دست زنه،،
نظر من اینه
من خودم به شخصه نمیتونم همچین چیزی رو تحمل کنم و هر وقت چیزی خریدم فقط به همسرم نشون دادم اونم گفته مبارکه
ولی خب برای کسی تعیین تکلیف نمیکنم شاید مجبورن یا لذت میبرن گوش به فرمان باشن یا ،،،
چقدر زشته یه زن تو رختخواب نظر شوهرشو عوض کنه و اسمش هم بذاره سیاست
ذوق کنه واسه گرفتن حق طبیعی خودش اون هم به روش های آنچنانی
من از همون اول خودم واسع لباسام تصمیم میگیرم. دقیقا سه هفته قبل خواستگاری با همسرم حتی راجع به اینم حرف زدم. وگفتم که. من ادم عاقل و بالغیم حق انتخاب دارم
تا حالا هم هرچی خواستم خریدم
سیاست خوبه ولی معنیش حقارت نیست
من فکر میکنم وقتی کسیو دوست داشته باشی سیاست همون دوست داشتنه
من هزارجور محبت میکنم به همسرم
ناز میکنم واسش قربون صدقش میرم
ولی خداشاهده سیاست نیست
واقعا دوسش دارم
ولی شاید یکی ببینه اسمشو بزاره سیاست
سیاست که از روی علاقه نباشه موزیگریه یه نظرم
البته کار این خانم هم اشتباه نبود
اگه جلو شما با شوهرش دعوا میگرفت هیچی که درست نمیشد وحشتناک خراب میشد چون شوهرشو خورد میکرد جلو شما
اونوقت اون شوهر دیگه شوهر نمیشه
اینکه گاهی وقتا طرفت عصبانیه کوتاه بیای قشنگه
ولی به شرطی که دوطرفه باشه
یبار من یبار اون
اگه یکی کوتاه بیاد همش داغون میشه
عزیزم خیلی متاثر شدم.... کاملا باهات موافقم. متاسفانه تو جامعه ی ما هنوز خیلی ها فرهنگشون اینه که اول تمام ابزارهای دفاعی و قدرت زن رو ازش بگیرن: حق تحصیل٬ کار کردن٬ حتی داشتن شخصیت و افکار مستقل... بعد که تبدیل شد به یک موجود وابسته و مفلوک ازش بخوان بره با "سیاست" (در واقع حقارت) به خاطر رسیدن به کوچکترین خواسته ها و نازل ترین نیازهاش٬ ادا اطوار در بیاره برای همسرش....
چقدر ناراحت کننده ست٬ که تو بستر دو نفر آدم که باید جای عشق و لذت بردن دو طرفه باشه٬ یکی از طرفین به جای لذت بردن و ریلکس شدن و عشق ورزیدن باید فکر و ذکرش این باشه که چطور طرف مقابل رو راضی کنه که یک مانتوی بی ارزش رو نگه داره.... واقعا تاسف آوره... اسمش نمی دونم چیه اما زندگی نیست.
این حق رو جامعه، قوانین و دین به مرد میده، که خودشو صاحب اختیار زن بدونه و بالتبع مردی که با این شرایط تربیت شده رو نمیشه تغییر داد و باید با خواهش ازش خواست، چون فکر میکنه داره لطف میکنه و صاحب زنه و حق تصمیم گیری یکطرفه داره.
یا اینکه از ابتدا مردی با این تربیت و فرهنگ رو قبول نکنید.
راه دیگه ای نداره
من کاری ب فمینیسم و حق زن و... ندارم.
ولی وااقعااا از سیاسیت زنونه و ... متنفرم.
میگم چرا خانم ها باید از خود واقعیشون دور بشن و نقش بازی کنن.
مگه ن اینکه توی زندگی باس یک دل و یک رنگ و صادق بود؟؟؟
من حس میکنم ازدواج تو سن کم باعث میشه مرد به خودش انقدر اجازه دخالت و تصمیم گیری بده!به یه زن سی ساله تحصیلکرده و مستقل اگه بگی این مانتو رو چون رنگشو دوس ندارم نپوش همونجا مانتو رو میکنه تو حلقت!
بعضی ها هم از اول فکر میکنن اینا نشانه توجه و ابراز محبته و از این که اقاشون واسشون غیرتی بشه قند تو دلشون اب میشه!واسه همین هیچی نمیگن تازه چند سال بعد خسته میشن میگن شوهرمون بددله!!!!!خب عزیزم خودت از اول رو دادی!
به نظر من واقعا همه زن های ایرانی یه دوره افزایش عزت نفس باید بگذرونن!
