سلام
دلم میخواد دردل کنم
با کسی که منو نشناسه
و بهترین گزینه ام شمایین
تو تاپیکم لطفا شوخی نکنین
ناراحتم ،دلم نمیخواد کسی حرفامو جدی نگیره
راستش من تازه ۶ماهه شاغل شدم
کارمند رسمی،(دانشجو معلمم)
سر همین خیلی از دوستامو از دست دادم
حسودی کردن ،در صورتی که من جلو خانواده م چقدرررر ازشون دفاع کردم
از خانواده م چی بگم😭
خواهرم با ی کسی خارج از استان ما ازدواج کرده ۳-۴ساله
دو سال اولو کوچه بغلی ما بودن ،بعدش رفتن تو شهر خانواده دامادمون خونه گرفتن
بگو
از وقتی که این داماد اومد تو خانواده ما، چون فرهنگشون خیلی به ما شبیه نیست
محیط خونه ما کاملا خاله زنکی شد
مدام غیبت ،مدام تهمت
منم خیییلی اذیت میشم به دو دلیل
اولیش اینکه خواهرمو خیلی دوست دارم
و دوست ندارم که ببینم چطور پشت سر خودش و شوهرش و خانواده شوهرش حرف میزنن
و دومی اینکه وقتی خودمم ازدواج کنم ، خانواده ای ندارم که پشتوانه م باشن
ی بردار دارم که ۱۹سالشه
اون تازگیا از همه بدتر شده
تهمت میزنه
فحش میده (به خاطر اینکه خییییلی تعصبی و البته بی عقله) مثلا به هیچ روانشناس و دکتری اعتقاد نداره
زنا رو آدم نمیدونه ، هر چی از بی شعوریاش بگم کم گفتم
مثلا خیلی یهویی از مادرم عصبی میشه بهش میگه
پ د ر س گ
مادرمم دو دقیقه ی بعد یادش میره
محیط خانواده مون طوری بده که خواهرم که قصد طلاق داره میگه با مشکلات خودم کنار میام ولی برنمیگردم به این سگ دونی
ی خواستگار دورادورم که واسه من میاد به من هیییییچی نمیگن و رد میکنن
میگن تو واست زوده تا قبل ۲۸سالگی😭
حتی شنیدم که قاضی هم رد کرده
بعد که ردش کرده بود
عین روانیا هیییی ازش تعریف میکرد
از همه ی اینا گذشته
مادرم همش شکایت پدرمو میبره پیش برادرم
واسه همین برادرم هیچ احترامی واسه پدرم قائل نیست
حتی به بابام میگه میدونی من به آدم حسابت نمیکنم؟
بعدم خانواده م به شدت مادی شدن تو این چند ساله
یعنی معتقدن آدم با ی بانکی ازدواج کنه
چهره و اخلاقم مهم نیست😨
بخدا دارم میمیرم انقدر فشار روانی رومه
بعدم من به شدت بیرونیم
یعنی دوست دارم همشششش بیرون باشم و اکتیوم
بعد دوروز پشت سر هم میرم بیرون همش میترسم ممنوع الخروجم کنن
قبلا هم این کارو کردن
و من با این کارشون حالم خییییلی بد شده
ی بار مامانم یا ذوق واسه خواهرم تعریف میکرد که ما هر وقت میخوایم خواهرتو اذیت کنیم میگیم دیگه حق نداری بری بیرون😭😭😭
شما بگین چیکار کنم؟؟؟؟!!!!
سخته شرایطتت ولی بخدا شرایط خونوادگیه من هزار بار بدتره حتی جرات نمیکنم اینجا بگم
خوندم درد و دلت رو ولی برای حل مشکلت راه حلی ندارم به جز روانشناس
خودت برو روانشناس که افسردگی نگیری و کمک بگیر که چجوری میتونی با خانوادت ارتباط برقرار کنی و زندگیتونو از این وضعیت نجات بدی
ایشالا مشکلت حل شه
یکم دیگه کار کن پول جمع کن مستقل شو و از اون خونه برو برای نجات زندگیت و روحت شجاعت لازم داری شعلتم خیلی خوبه و میتونی روش حساب کنی
منم میگم مستقل شو اگه ممکنه
درددل ت و خوندم و ناراحت شدم باید باهاشون صحبت کنی که قصد ازدواج داری و خواستگارات و رد نکنن .مادرت کار خیلی بدی میکنه داره بین همه تفرقه میندازه .با مشاور همفکری کن بهتر از اینه اینجا هرکس ی راهی بهت بگه .
خدا را شکر کن که شاغلی پولهات را جمع کن خونه بخر وپس انداز کن مستقل شو چندسالت است موقعیت شغلیت خوبه از اونجا در بیا
منم مجردیم اجازه بیرون رفتن نداشتم.کلا تفریحم دانشگاه رفتن بود که اونم بیشتروقتا بابام میومد دنبالم مثل بچه مدرسه ای ها.بعد از ازدواج هم جایی رو ندارم که برم شوهرم کاری باهام نداره اما خودمم نه کسیو دادم نه جایی رو دارم که برم.اینکه خانوادت میگن آدم باید با ی بانکی ازدواج کنه کاملا عقیده اشتباهیه.نود درصد افراد بانکی مشکل روحی روانی دارن بخاطر استرس کاری بالا.
شوهرم قبلا تو بانک کار میکرد شبا خواب درست حسابی نداشت رییسشون که کارش به روانپزشک و متخصص قلب کشید.الان شوهرمو منتقلش کردن ساختمون اداری همون بانک دیگه شبا با ارامش میخوابه
تنها راهت اینه که تمام سعیتو بکنی تا مستقل بشی، بدترین کاری هم که خداکنه انجامش ندی اینه که برای فرار از اون خونه ازدواج کنی که هرکی اینو انتخاب کرده از چاله تو چاه افتاده، فقط تمام تلاشت رو بکن تا مستقل بشی
انتقالی بگیر ی شهر کوچیکتر و محروم خانه معلمان بهت جا میده البته قبلا این قانون بود الانو خبر ندارم
عزیزم داستان زندگیتو خوندم خیلی ناراحت شدم کاش پس اندازی داسته باشی . خونه مادربزرگ یا عمو که میدونی اونجا میتونی ندگی کنی برو
