پس مجیوری بشینی و زندگیتو بکنی
ببین من خودم ۲۳سالمه سن زیادی ندارم
ولی ۱۸ سالگی ازدواج کردم
قربون حکمت خدا برم دهنم خیلی صاف شد بعد ازدواج
که مقصر هم خانواده خودم بود هم شوهرم
این وسط من دارم له میشم
من خیانت ندیدم
ولی به یه نتیجه ایی رسیدم
تا زمانی که تکیه گاه نداری
پشتوانه نداری
دستت تو جیب خودت نیست
شاغل نیستی
باید بشینی زندگی کنی چاره نیست
به روش نیار که میدونی خودتو بزن به اون راه
بزار بره هر غلطی که دلش میخاد بکنه
اگه خرجی میده و وضعش خوبه ازش بگیر خرج کن لذتشو ببر یدونه هم به درک کنارش بگو
اگر نه سعی کن یه شغلی چیزی برا خودت پیدا کنی دستت بره تو جیب خودت تا بتونی خودتو خلاص کنی