این چه وضعیه😕

بپا اینجا مچتو نگیرن ...همینم ازت بگیرن 

بدبختی نیست بعدها میفهمی چه لطف بزرگی در حقت کردن. فکر میکنی دوست پسر داشته باشی مدال میدن بهت؟

حساسن دیگه...به شیوه سنتی دارن رفتار میکنن.

استقلال تنها راهته

البته عاقلانه...روابط معقول...تفریح معقول

چرا دوس پسر نخوای 

سنت که مناسب بود رابطه با پسر تجربه خوبیه

طرفت خوب باشه روزای خوبی خواهین داشت.

الان فقط درستو بخون.

بخدا این حرفا کلیشه ست و همه میگن ولی عین واقعیته

ده سال دیگه میگی کاش به چیزای مهمتر چسبیده بودم

وقتی میگن دهه هشتادیا گودزیلان راست میگن.تواصن نباید موبایل داشته باشی.الان باید فقط دغدت کنکورت باشه ویه ورزش یایه هنر.کاش پدرمادرمن ازین سخت ترمیگرفتن بهم کاااش😖

دم پدر و مادرت گرم

مث این دخترای ول و هرزه تو خیابون بچشونو ول نکردن هر دورازجونت غلطی که میخوان بکنن

باید خدارو بخاطر همچین خونواده ای شکر کنی

الان متوجه نمیشی ولی چندسال دیگه که بزرگ شدی خودت خونواده تشکیل دادی میفهمی چه نعمت بزرگیه

تو هم زیادی خودتو با دوستات مخصوصا هم کلاسیات مقایسه نکن که نابود میشی اصلا اصلا این کارو نکن هرکسی شرایط خونوادگی و فرهنگ خودشو داره مال تو خیلی هم خوبه

درسته سخت گیری نباید خیلی زیاد باشه ولی کنترل خوبه

خب هنوز زوده ...حق دارن

عزیزم تو سن حساسی هستی .هر چقدر بیشتر تقوا پیشه کنی بهتره .چون ممکنه چن سال دیگه از کارای اشتباه و مسخره ای ک کردی پشیمون بشی .دوستات هم صد در صد در اشتباهن.

چند سال دیگه دست پدر و مادرت رو میبوسی 

بخاطر اینکه مراقبتن و باعث شدن زندگی سالمی داشته باشی

خب بهتر از هیچیه که

برو حداقل تو کلاس با دخترا خوش باش 

روحیت عوض میشه

تو خیابون که خبری نیست

فعلا اینجوری شروع کن کم کم حساسیتشون کم میشه

فکر کردم ۲۵ سال سن داری.چه خبره.دوس پسر چیه که فکر کردی لازمه داشته باشی خانوادت پربیراهم نمیگن

والا من الان هر چی بگم احتمالا حس میکنیو از جنس حرفای پدر و مادرتون هست !

حتما باید پدر و مادرتون بیشتر صمیمی باشند و بهتون اعتماد بیشتری کنند . اممما ! تو سن حساسی هستید و طبیعیه که تو این دور و زمونه خیلی نگرانتون باشند و این باعث بشه محدودیت های زیادی اعمال کنند . شما میتونید اعتمادشونو جلب کنید با رفتار و برخورداتون و بعد کم کم به اون موضوعات مجاز مورد نظرتون دسترسی پیدا کنید . باور کنید که هیچ پدر و مادری بدِ بچه شو نمیخواد ! 

بزرگتر که بشید درک میکنید که این مسایلی که الان دغدغه اصلیتون شده خیلی هم چیزای مهمی نبودند واقعا !

بهت حق میدم کاملا درکت میکنم من 14 سالگی عاشق شدم چه عاشق شدنی خودش یه قصه اس.فقط به خاطر این بود که محدودم نکرده بودن اینطور شد تو سن 16 سالگی با کلی دعوا و قهر با داشتن دو تا خواهر دانشجو ازدواج کردم الان راضیم اونم فقط به خاطر اینکه شانسم بود یا خواست خدا بود شوهری گیرم افتاد که گذاشت پیشرفت کنم درس بخونم .ورزش کنم به خودم برسم .پشتم دراومد.وگرنه الان که فکر میکنم اگر میخواست اینطور نباشه یه بدبخت واقعی بودم که تو 16 سالگی خودشو درگیر مسئولیت سنگین کرده بود

از طرف من به تو یه توصیه :

هیچوقت حسرت وارزوی دوست پسرداشتن نکن.

تازه نت هم داره  که میاد اینجا 😂😁😀 اونم نی نی سایت!!!!