سلام بچه ها امشب واقعا نابودم نمیدونم چیکار کنم
من طی ی جراحی چند سال پیش نخاعم آسیب دید و پای راستم یکم بی حس شد و تو راه رفتن ی خرده میکشم پامو چون تمرکزم بهم میریزه
دوسال و نیم پیش با پسری آشنا شدم که از اولش بهش گفته بودم همه چی رو اما همیشه میگفت بنظر من چیزیت نیس و چیز مهمی نیست و این حرفا با این حال من بارها بهش گفته بودم محمد به پدر مادرت و خواهر اینات بگو شرایط منو اونم همش میگفت مهم نیس و اونام مخالفتی نمیکنن و من فلان تاریخ میام جلو برا خواستگاری اما من همچنان تاکید کردم بهش ک بگو بدونن من از نظر روانی حوصله ی زخم جدید ندارم حتی اینو شب قبل خواستگاری هم بهش گفتم تا مطمعن بشم خانوادش میدونن و دارن میان....
چند شب قبل اومدن خواستگاری همه چی اوکی بود چند باری بیرون رفتیم با هم بعدش رفتیم آزمایش و از اونجا رفتیم خونشون و از اون روز رفتارش عوض شد کم تر توجه میکرد تا اینکه چند روز بعدش خالش زنگ زد و گفت شما دخترتون فلانه بهمانه و کلی حرف بارمون کرد...منم همشو شنیدم به معنای واقعی کلمه خورد شدم تو اوج ذوق و امید
یعنی مادر یا پدر طرف زنگ نزد فامیلشون زد
این مدلی بود که انگار نشسته باشن دور هم و نظر خانواده پسره رو هم عوض کرده باشن و برا خودشون ببرن و بدوزن و الکی چند تا چیز دیگم به دردای من اضافه کنن اصن یه چیزایی گفتن که من مات و مبهوت موندم انگار که من ی آدم ناتوانم
واقعا روانم بهم ریخته واقعا احساس پوچی و بی ارزشی دارم نمیدونم چیکار کنم دارم روانی میشم از همه نظر مناسب هم بودیم خیلی اخلاقامون با هم جور بود مطمعن بودم خوشبخت میشیم
ولی نذاشتن تهشم گذاشت رفت....گفت بقیه نمیخان منم نمیتونم جلوشون وایسم
