بحث اینه که چه کسی اختیار بیشتری داره، چه کسی باید اطاعت کنه و حقوق چه کسی به رضایت طرف مقابل وابسته ست حتی اگر بگیم مسئولیت مالی یا شرایط تاریخی روهم در نظر بگیریم این توجیهها بهخودیخود ثابت نمیکنن که این قوانین از منظر عدالت امروزی منصفانه ست.
من یک خانم هستم
حالا برای چند دقیقه منو مرد تصور کنید
من میرم خواستگاری و ازدواج میکنم خانومی به من جواب مثبت میده
جهاز و تامین مسکن با مرده حق مسکن با مرده
من یه خونه ۳۰سال ساخت ۶۰ متری میگیرم، و امکانات رفاهی آب و برق و گاز و تلفن ... روهم داره میشه توش زندگی کرد.
جهاز با مرده من میرم یه یخچال و ماشین لباسشویی معمولی میگیرم با ۳تخته فرش معمولی، و بقیه مایحتاج مهم و ضروری شروع یک زندگی مشترک جاروبرقی، تلویزیون، و ... (چون گفته شده مرد موظفه فقط وسایل و امکانات ضروری و واجب یک زندگی رو تهیه کنه )
خب مراسم عروسی و طلا که مرد شرعا و قانونا موظف به گرفتنشون نیست
من به همسرم میگم خونه با وسایل مهیاست بیا زندگی کن ولی زنم میگه نه من عروسی و طلا میخوام من میتونم برم دادگاه بگم مسکن تهیه کردم با تمام وسایل واجب زندگی ولی این خانم نمیاد زندگی کنه و از من که شوهرش هستم تمکین عام و خاص نمیکنه قانون اون زن رو مجبور میکنه بره تو اون خونه تمکین عام و خاص کنه.
موقع طلاق هم به وسع مالی من نگاه میکنن وقتی من ندارم مهریه بدم اعسار میزنم
اصلا طلاق چرا ، از زنم راضی نیستم شرعا و قانونا بدون رضایت زنم میرم مخفیانه زنی رو صیغه میکنم(این خیانت نیست آیا؟)
براش یه سکه یا نیم سکه مهر میکنم یه صیغه ۲ماهه ۶ماهه اصلا یکساله میکنیم نفقه و خرجی هم به عهده من نیست بعش بدم اگه پولدار هم باشم موظف نیستم خرجش رو بدم.
حالا من همسرم رو موقع زنا توخونم میبینم جلوی چشمام شرع و قانون به من اجازه کشتنش رو داده بدون قصاص شدن و مجازات.
حالا برعکسش رو تصور کنید من با یک خانم که ایشون متاهل نیستن رابطه دارم و هیچگونه صیغه محرمیت بینمون خونده نشده همسرم میاد خونه و در همون شرایط منو میبینه حتی از من فیلم میگیره، کلی مدرک هم داره، ولی حق کشتن منو نداره چون اگر بکشه اعدام میشه، حتی حق صدمه زدن به من و نداره.
مورد بعدی من به عنوان پدر به فرض اگر بچم رو بکشم نه حبس ابد میخورم نه اعدام میشم چند سال زندانی میشم میام بیرون، به همین راحتی
ولی اگر زنم بکشه قطعا و صد در صد حکمش اعدامه.
مورد دیگه اگر همسر من بچم رو ببره بیمارستان که بستری کنن یا باید عمل بشه همسر من نمیتونه امضا کنه اون فرم مورد نظر رو باید من برم امضا کنم یعنی هر چند ۹ماه تمام همسرم سختی و عذاب بارداری رو کشیده و درد زایمان رو برای به دنیا اومدن بچه تحمل کرده و سختیها و مشکلات بعدش رو.
مورد دیگه اگر من بمیرم همسرم موظف بغیر ۴ماه و ۱۰روز عده ۴ماه و ۱۰ روز حداد نگه داره اگر باردار باشه دقیقا ۹ماه، نباید مو رنگ کنه، نباید آرایش کنه، نباید در جشن و شادی ۹ماه تمام شرکت کنه، نباید عطر و ادکلن بزنه، نباید زیور آلات بندازه، نباید لباسهایی با رنگهای شاد بپوشه ولی میتونه فقط حمام بره، موهاش رو شونه کنه یا ناخنهاش رو بگیره.
ولی اگر برعکس باشه همسر من فوت کنه من شرعا و قانونا بعد از خاک کردنش میتونم زن بگیرم حتی نیازی نیست به عنوان یک مرد حتی چند روز رعایت کنم عطر نزنم ، لباس شاد نپوشم، تیپ نزنم، حتی موهام سفید باشه میتونم رنگ کنم، میتونم تو مراسمات شرکت کنم مثلا ۲ماه بعد فوت زنم برم عروسی شرکت کنم.
مورد بعدی من به عنوان یک مرد شرعا و قانونا میتونم ۴ماه با همسرم همبستر نشم
مگر همسرم در سختی شدید قرار بگیره و نتونه تحمل کنه میره دادگاه میگه ایشون ۲ماه، یا ۳ماهه نیاز منو برطرف نکرده، دادگاه میگه ثابت کنید که برطرف نکرده و رابطه نداشته در این مدت حالا تا بیاد ثابت کنه و صد بار پله های دادگاه رو بره و بیاد چندماه گذشته بعد باید ثابت کنه در مشقت و عسر و حرج هستش.
اکر در مشقت نباشه من بعد پایان ۴ماه میتونم باهاش باشم یا نه بگم طلاقت میدم دیگه نمیخوامت ولی خودم در مدت این چندماه برم زنی رو صیغه کنم بعد طلاق هم بغیر ۴ماه صبری که زنم داشته ۳ماه هم عده نگه میداره این وسط دوندگیهای بعد طلاق هم مدتش روش زنم رابطه نداشته باشه ولی من میتونم از رابطه بی بهره نباشم
زنم میره اجرت المثلش رو بزاره اجرا
باید به دادگاه قصد رایگان انجام ندادن و تبرع رو اثبات کنه اینکه با اجبار من و دستور من انجام داده.
خب من که هیچوقت به زور نگفتم کار کن یا اجبارش نکردم خودش کار کرده پس نمیتونه اثبات کنه و اجرت المثل هم نمیتونه بگیره.
مورد دیگه من اگر همسرم رابطه نخواد و تمایلی نداشته باشه( تو طول زندگی بالاخره زن هم انسانه آدمه به دلایلی تمایلی به رابطه نداشته باشه) من میتونم ایشون رو اجبار کنم.
یعنی زن نمیتونه بره شکایت کنه فقط در صورت صدمه و جراحات در ... حق شکایت داره من میتونم به عنوان شوهر ایشون رو وادار و مجبور کنم چون زن مکلف و موظفه.
مورد بعدی گفته شده هزینه درمان هم پای شوهره
من به عنوان شوهر شرعا و قانونا موظف هستم هزینه های بیماریهای عادی و معمولی همسرم رو بدم و موظف نیستم بیماری اگر دچار بیماری خاص شد من خرج و هزینه درمانش رو بدم.