والد همسری.
یعنی پسرشون ، به جای اینکه پسرشون باشه، شوهر مامانش و بابای خواهرش بود. اصلا نقش ها توی این خانواده تعریف نشده بود. شوهر من انقدر که برای مادر و خواهرش ارزوهاشون را براورده کرده بود، اصلا فراموش کرده بودن پدر شوهرم را. اون تو ی طبقه دیگه زندگی میکرد، این سه تا ی طبقه دیگه. مشاور گفت تو به عنوان عروس وارد این خانواده نمیشی، اونا تو را به چشم هوو و زن بابا میبینن. با لین وجود من گفتم مشکلی نداره ، همسرم ی خونه جدا از مادرش اینا بگیره، بریم سر زندگی، عروسی و ... هم نمیخوام اصلا. ولی مادرش اجازه نداد. گفت به ابوالفضل نمیذارم احدی پسرم را ازم جدا کنه و تو اگر نمیای توی ی ساختمون با ما، زن زندگی نیستی، باید طلاقت بده.
دیگه منم به حرف مشاور هام گوش دادم. جدا شدم.
زندگی تو تقریبا شبیه به زندگی منه چند سال باهاشون زندگی کردی؟
من تو یه اتاق خونه اونا ۲ سال زندگی کردم هر روز بحث و دعوا هر روز مهمون سر زده اصلا آرامش و آسایش نداشتم و اینک اصلا زندگیم تو کنترل منو شوهرم نبود از هر طرفی دخالت بود
من اصلا نرفتم باش زیر ی سقف. دیدم اوضاع انقدر ناجوره، زدم به هم. هر چند هنوز رسما طلاق نگرفتیم، ولی تو مراحل دادگاهیم. اینم بگم من دوشیزه بودم. اگر نبودم شاید ی راه چاره ای پیدا میکردم
چون منو شوهرم همو دوست داشتیم. مادرش افتاد وسط ، الهی قسمتش اتیش جهنم باشه.
توام حالا عجله ای تصمیم نگیر، از چند نفر که خوبت را میخوان و زیرک هستن راهنمایی بگیر
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
32 ثانیه پیش
35 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز