دوست معمولی

جدا از بحث اینکه کلا رابطه با پسر تو این سن اشتباهه

تو اصلا نیازی نداری ب اینکه یه پسر بیاد اینارو بهت بگه

تو خودت اونقدری باهوش و عاقل هستی ک بدونی درست اولویته و خونوادتو داری که بهت بگن چی درسته چی غلطه

نهایتش اینه ک دردودلاتو یا به دوستای دخترت بگی یا به خونوادت

اینم بگم ک سعی کن تاجایی ک میتونی بنویسی، هر حرفی ک داریو هرچیزی ک اذیتت میکنه رو بجا دردو دل با کسی، بنویسی تو دفتر، اون موقع میبینی چقد همه چی ساده بود چقد یسری چیزا ارزش فکر کردن نداشت

وقتی حرفای دلتو منتقل کنی تو دفتر و بخونیشون میتونی بفهمی ک واقن چی نیاز به اصلاح داره تو زندگیت یا تو ذهنت

پس اصلا نیازی نداری ک یه ادم علافی مثل اون بیاد باهات دردو دل کنه

اون اگه زندگیه درستی داشت الان درگیر موفقیتاش بود نه که بره با کسی ک همسن خواهر کوچیکشه

الهی بگردم

کسی که خدا برات انتخاب کرده یه جوری میاد تو زندگیت که فکرشم نمیکنی اصلا خودتو واسه همچین ادمایی اذیت نکن رها کن خوشش بیاد خودش میاد

باورکن الان نیازی نداری به اینکه پسرارو بشناسی بعدا وقتی بیشتر وارد جامعه شدی خودت بهتر از بقیه میشناسیشون

ببین الان انقد خستمه ک حتی حال نداشتم کارامو کنم دراز کشیدم بخوابم ولی ببین چقد تاپیکت برام مهم بود ک دارم طومار طومار مینویسم😂

تو این سن و تا زمانی ک دانش اموزی تنها شناختت از جنس مخالف بذار این باشه ک نذاری باهات تماس فیزیکی داشته باشن(خودت میدونی منظورم چیه) سن و جایگاهشونم فرق نداره حتی اگه طرف یه ادم سرشناس بود

و دوم اینکه باهاشون اصلا دوس نشی چ جاست فرند چه پارتنر

حتی اگه تموم همکلاسیات و هم سنات دورشون پره پسر بود تو مثشون نباش باورکن این امل بودن نیس من خودم قرتی تر از این حرفا بودم و هستم ذهنمم اتفاقا خیلی بازه ولی خیلی تاکید دارم رو این موضوع که اصلا نذاری نزدیکت بشن

هررر پسری بیاد سمتت قطعا منظور بدی داره بی بروبرگرد چون اگه قصد خوبی داشت میرفت با یکی ک هم سنشه

و اگرم یه پسر تو سن خودت بود، بدون پسرا تا حتی بیست سالگیشونم هورموناشون براشون تصمیم میگیره و نظرشونم سریع عوض میشه و تو عشق واقعیشون نیستی صرفا از رو بچگی بهت حس دارن

تو حتی پنج شیش سال دیگم همینی چون طبیعته دخترا همینه

ذهنت راحت درگیر یه پسری میشه و فکر میکنی ک عاشقش شدی یا وابستشی یا یچیزی توی اون هست ک تو بقیه پیدا نمیکنیو این حرفا

درصورتی ک اون ادم نه الان نه بعدا هیچ پخی نیست و تموم این حسا از روی دختر بودنته و نوجوون بودنت

یسری چیزا تو این سن طبیعیه اینکه حسکنی چمیدونم هرکی نزدیکت میشه عاشقته یا اینکه هرکی ذهنتو درگیر کنه پس تو عاشقشی

درصورتی ک تموم اینا تحولات هورمونیه تو سعی کن جلوشو بگیری

یکی از دوستام ک بدترین شکست عشقیو داشت بعد از یه سال کامل گذاشتش کنار تو ذهنش

حالا فک کن تو این پسره هیچی بینتون نیس پس خیلی زودتر از این حرفا میذاریس کنار

سعی کن خودتو فقط با درست مشغول کنی و در کنارش کارای دیگه کنی مثلا علاقت هرچی هست همون کارو بکنی ساز بزنی ورزش کنی کتاب بخونی و هرکاری ک ۱۰ ۲۰ سال دیگه وقتی بزرگ شدی و بچه دار شدی با افتخار به بچت بگی مامانیت وقتی نوجوون بود اینکارارو میکرد و این هنرارو داشت

از نوجوونیت به قشنگ ترین شکل ممکن استفاده کن و لذت ببر این دیگه هیچوقت تکرار نمیشه

بعد از نوجوونی تنها چیزی ک روز ب روز تو زندگیت بیشتر میشه مسئولتیه

الان فقط ب فکر خودت و موفقیتت و بچگی کردنت باش

درستو بخون هنر یاد بگیر و هرچیزی ک تو آینه تورو باتجربه تر میکنه رو یاد بگیر الان هرچی زو فرا بگیری تو ذهنت میمونه هرچی ک یاد بگیری فردا صدرصد به کارت میاد

فداتشم عزیزم

تو نه تنها جای خواهر کوچیکمی بلکه تورو نسخه ی کوچیکه خودم میبینم و خودمو مسئول دونستم به قشنگ ترین و کامل ترین شکل راهنماییت کنم🙂

قربونت برم همه چی تو درست ترین تایمش اتفاق میوفته واسه بزرگ شدن هیچوقت عجله نکن🤍