واي دركت ميكنم
من رفتم يه ماموريت صد روزه
يه كشور ديگه
شوهرم بيچاره اينور من اونور
ماام به هم خيلي وابسته بوديم
من كارم به بيمارستان كشيد معدم ريخت بهم
آخر رئيسمون اونم اورد
من نتونستم تحمل كنم اون يكماه اندازه صد سال گذشت
منکه هر موقع ازم دور میشه حتی شبایی ک شیفته داغونم درکت میکنم رفیق
بله منم دوران عقدم دور بودم باز خوبه ایرانه رفت و امد و تماس راحتره
شوهر من ایران نبود خیلی دلتنگ هم میشدیم
خخخخخ دارم فکر میکنم منم ی روزی همینجور بودم.. تا همین چنوقت پیش.. اما الان دوس دارم بره نباشه 😪
دوستم شوهرش رفته يه كشور ديگه برا كار ماهي يك هفته مياد ايران
خيلي اذيت ميشه وقتي ميره
مثل تو كم نيست عزيزم تنها نيستي خيليا اين شرايط و تجربه كردن يا دارن ميكنن
برو خونه مامانت شبا بخواب ،حالشو ببر
برو با دوستات بیرون ، سرخوش و رها مثل دوران مجردی
غصه نداره که! برمیگرده زود
اگه امکانش هست شما هم برو همونجایی که میره کار و زندگی کن بعدا پشیمون میشی.
من آخرای بارداریم ، یه بار همسرم یکماه رفت ماموریت
همش تو ایمو حرف میزدیم با هم
از وقتی که پیش هم بودیم ، بیشتر حرف میزدیم خخخخخخ
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
37 ثانیه پیش
37 ثانیه پیش
37 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
