پسر هشت سالم روزگارمو سیاه کرده بخدا کفاره گناهامو دارم پس میدم
نگید صحبت کن نگید تشویق کن نگید تنبیه کن که راهی نمونده نزاشتم همه رو امتحان کردم همه رو اما پسرم اینقدرررر یه دنده و بد قلقه که دنیا سیر شدم بخدا دلمه همین الان بمیرم راحت شم
۴۸ساعته سر یه موضوعی حالمو خراب کرده اذیتم کرده مث کولی ها اینقدر داد زدم اینقدر فحش دادم آبرومم رفت
مقاله تربیت بخون
امان ازدست بچه ها منم بعضی ازروزا انقد اذیتم میکنن حس میکنم تمام خیابون صداموشنیده
برامن دوتاهستن ۲سال ۵سال
به زورررر و اعصاب خوردی ازم قول میگیره به حدی میره رو مخم میگم الان سکته قلبی و مغزی رو با هم میزنم بعد میگم باشه ولی بدون از روی فشار قول گرفتی و من انجامش نمیدم و این سری تماممم عزمش رو جم میکنه و با تمام توان میره رو مخم الان به یه موضوعی پیله کرده ۴۸ساعته رو مخم میره
خواهر زاده منم این مدلیه اصلا انگار حرف حالیش نیست اصلا تمرکز نداره. اروم قرار نداره ۹ سالشه مهمون میبینه دیگه غبرو واسه پدر مادرش نمی زاره از هیچ کدوم هم حساب نمیبره. ابجیم دو تا دختر بزرگ داره اونا اینطور نبودن
عزيزم شايد مشكلى داره
ى چكاپ انجام بدين شايد كمبود ويتامينى وجود داره
روانپزشك هم مراجعه كنيد گاهى افراد مشكلى دارن و اطرافيان ندونستن موجب تشديد بيمارى ميشن
مثلا چیزی که میخواد خریدنیه یا مثلا رفتن یه جای خاصیه چیه؟ چشه بچه؟
کاش میمیردم بهترم بود واقعا
۴۸ساعته میگه باید برام اسباب بازی بخری گفتم چشم میخرم در اولین فرصت
دیروز رفتم بگیرم کارت برداشتم رفتم دیدم کارت خالی گذاشته شوهرم برگشتم گفتم اینجوری شده بزار بابات بیاد چشم دیگه روزگارمو سیاه کرده به حضرت فاطمه منم اینقدر زدمش و فحشش دادم که دلم یه کم خنک شد بازززز میگفت برو بخر گفتم نمیخرم پس دیگه دیدم دارم روانی میشم گفتم اگه پسر خوبی شدی بعدا میخرم امروز صبح به باباش گفتم بخر گفت ولش کن بعد از ظهر
بعد از ظهر از مدرسه اومده میگه همین لحظه باید بریم بخریم هر چقدر میگیم الان تعطیله غروب حرف خودشو میزنه دیگه منم چشمامو بستم هر چی از دهنم در اومد گفتم بهش واسه اولین بار نفرینش کردم اما نه از ته دلم😭😭
گفتم دیگه دورشو خط بکش نمیخرم کلا الان هر داره میگه مامان بخر هر دو دیقه یبار میگه بخر
بعضی بچه ها عذاب روحی پدر و مادرن
خب پسر شما هشت سالشه میدونم بچه ست ولی باید بهش یه مختصری بفهمونید که بودجه مالی تون محدودیتی داره، از همون اول بهش بگید بنظرم بهتره به جای قول دادن، بگید که اوضاع اینطوره تا اونم انرژی و توانش رو طفلی انقدر هدر نده، خب بچه ست به اندازه آدم بزرگ نمیفهمه نه اینکه کلا درک نداره، قطعا داره ولی خب خیلی مونده تا بفهمه زندگی چه قد پیچیده تر از اون چیزیه که تو ذهنشه. باهاش صحبت کنید اوقاتی که بیکارید ( اما درد و دل نکنین و از مشکلات مالی زندگی تون نگید پیشش)، صحبتاتون جوری باشه که فکر نکنه اصلا ارزشی نداره و به هیچی نمیرسه جوری هم نباشه که فکر کنه هر چی خواست در نهایت فراهمه، یه طوری که همدلی رو یاد بگیره از توی خونه با خانواده اش. نباید افسرده بشه ولی نباید انقدر هم پافشاری روی خواسته هاش رو از الان یاد بگیره، پافشاری منظورم اذیت بقیه و خودخواهیه، با تمام اینها ولی میگم بچه ست و نباید سرش داد زده بشه یا توهین و کتک نصیبش بشه عزیزدلم
بخدا اندازه موهای سرم باهاش صحبت کردم بی فایده اس حرف تو کله اش نمیره چرا چون بی نهایت پر توقع بار اومده خیلی کم نه شنیده دیگه تصمیم گرفتم جلو زیاده خواهیش رو بگیرم که میدونم پیرم میکنه اما باید درست بشه
