کوچیک کردن مرد

حرفهای شما خیلی شیک و آراسته هست اما در حقیقت امر متاسفانه اینطور هست که وقتی یه خانم بشینه عمرشو بذاره این موضوعات رو به شوهرش آموزش بده یاد بده ، شوهره میره زن دوم میگیره و مطالبی که یاد گرفته رو مستقیم در مورد خانم دوم اجرا میکنه تا خودشو خوب و فهیم جلوه بده . یعنی توی دانشگاه همسر اول فارغ تحصیل میشه اما در پیشگاه زن دوم دانسته ها شو به کار میگیره.

اول از همه اینکه در تمام چالشها و درگیریها و نارضایتی های روابط (هرنوع رابطه چون روابط انسانی 4 دسته داره) هیچوقت یک نفر 100 و نفر دیگه صفر درصد مقصر نیست

همیشه دو نفر باهم دیگه مسئول ناراحتی یا بهم خوردن تعادل کفه های ترازو هستن،من اینکه یکی بیاد بگه من هرکاری کردم و اون درکم نکرد با احترام به حرفش ولی هرگز باور نمیکنم

بعد دوم اینکه همه آدمها چه آقایون چه خانمها، ضعفهایی دارن که طرف مقابلی که داره باهاش زندگی میکنه اون ضعف هارو بپذیره و درک کنه و حتی کمکش کنه ، شما هرگز یک انسان پرفکت رو نمیتونی پیدا کنی همونطور که خودمون هم پرفکت نیستیم پس مخاطب هم قطعا ضعف داره

اینکه از یک فرد و رابطه با اون انتظار صد در صدی داشته باشیم فقط یک انتظار اشتباه و آسیب به خودمون هست

حسنه و ناراحته

یا از خودش

یا از محیط اطرافش

در بیشتر موارد نشونه خستگی و ناامیدی از خودش هست، کسی که نمیتونه یا نتونسته اونجور که شما خواستید یا خودش خواسته موضوعات رو حل کنه

مردها ذاتا تحلیلگر و حل المسائل آفریده شدن به محض اینکه نتونن چیزی رو حل کنن و از تلاش حسنه شده باشن ، ناامید میشن و سکوت میکنن

حتی توی خیلی از موارد توی اوج دوست داشتن و عشق، به نفع شما از رابطه کنار میکشن

پاراگراف اول حرفهاتونو کاملا قبول دارم .

همسر من طی این ۱۴ سال قسم میخورم حتی یکبار نپذیرفته که مثلاً یک ناراحتی یا یک دعوا بخاطر تقصیر خودش بوده .

در این حد خود پسند .

حالا جوانب دیگه ش بماند .

فقط راه دوام آوردن رو به من یاد بدید چون بد جور دیگه بریدم

برام عادی شده دیگه

یه تعداد هستن که گیر میدن

عیب نداره، من بهشون حق میدم چون اساسا اینجا محیط خانمانه اس و آقایون نباید فعالیت داشته باشن

مشکل از اونها نیست، مشکل از یکسری آقایون هست که اینجا فعالیت های سو دارن

حق میدم بهش

حرفتون خیلی درسته دایی

مخصوصا خط آخر

ولی نبایدم همه رو به یک چشم ببینن که

چی بگم

اما باهمین یه چیز ،زندگی رو به قهقرا برده

چرا همچین تفکری نسبت به همسرهاتون دارید آخه ؟

خیلی نگاههاتون نسبت به آقایون جامعه بد شده

بدون اعتماد هستید همتون، انگار ترسیدین از جامعه آقایون و این ترس باعث گرفتن گارد تدافعی شده

کی گفته لزوما مرد باید بره دنبال همسر دوم

مگه غیر اینه قبل از جنسیت، هممون آدم هستیم اول ؟ خب مگه آقایون چی میخوان از همسر و زندگی مشترک؟ جز آرامش و آسایش و امنیت؟

اینقدر بهشون به عنوان هیولا نگاه نکنید لطفا

بهتون کاملا حق میدم توی کشوری زندگی میکنیم که بعضی از آقایون ذاتا قدرت طلب و سواستفاده گر هستن ولی نباید به تمام جامعه تعمیم بدین

توی انتخاب همسر بیشتر تمرکز کنید، شما وقتی به کسی که بهش نمیتونی اعتماد کنی یا تکیه کنی هرگز انتخابش نکن

معیارهاتون رو بر حسب چیزهای فطری بگذارید، مردی رو انتخاب کنید که توی بتونه خودش رو بهتون اثبات کنه وگرنه با بی اعتمادی و ترس از دست دادن زندگی همیشه زهر میشه

خودشیفته اس

آدمی که قبول نداره که اشتباه ازش سر میزنه یک آدم نابالغ هست

انسان ممکن الخطا و جایزالخطا آفریده شده هممون حتما و به عناوینی اشتباهات کوچک و بزرگ داریم

ازدواج میکنیم تا با آرامش بتونیم به کسی اعتماد کنیم و خود واقعیمون باشیم کنارش نه ینکه از گفتن من اشتباه کردم بترسیم

معمولا زندگی با آدمهای خودشیفته طاقت فرساست ، اهل گفتگو دوستانه و پیشگیرانه هست یا نه ؟

میتونین باهم گفتگو انتقادی داشته باشید بدون اینکه به دعوا ختم بشه؟

رنده باشی 🙏

شما نتونستی کمک.ش کنی جایی ؟

درک و حمایت از سمت شما داشته؟

هم صحبتی هم فکری و حمایت عاطفی و قوت قلب شما بهش میتونه قدرت خیلی زیادی بده

سهم خودت توی این مسئله رو پیدا کن و به نوبه خودت بهش کمک کن

شما الان عین یک تیم دو نفره هستید، توی موفقیتها باید باهم پاسکاری کنید تا گل بزنید و توی حملات حریف (سختی های روزگار) باید دست به دست هم تلاش کنین و دوش به دوش هم دفاع کنید

ازدواج صرفا به هم رسیدن نیست،. اتفاقا مسیر اصلی تازه بعد محرم شدن و روزهای اول ازدواج که خوش خوشان هست تازه شروع میشه

مهم اینه توی مسیرهای بحرانی کنار هم باشید وگرنه توی روزهای خوش هرکسی میتونه کنار یکی دیگه دووم بیاره

باهم از روزهای ابری زندگیتون رد شید ،عبور کردن اگر تنهایی باشه کمر یکی میشکنه دیر یا زود

مچکرم به همچنین

اصلا نمیتونیم حرف بزنیم

همش به شوخی میندازه یا چرا و پرت میگه

خیلی سطحی هست اصلا درک عمیقی نداره

ازدواج ما مصلحتی بود بشدت و بنا به دلایلی که نمیشه عنوان کرد

از خانواده ی بد پناه بردم به همسر بد

اگه فرضا من بخوام جدی در مورد موضوعی صحبت کنم سریع گوشی نگاه میکنه یا خمیازه میکشه حدود بیست تا خمیازه پشت سر هم و خوابش میبره و اصلا توجهی نمیکنه

خب پس دقیقا درست حدس زدم

روابطی که توش نتونیم باهم گفتگو داشته باشید از هم میپاشه

یک تکینیک توی روانشانسی هست میگه با کسی ازدواج کنید که بدونید و مطمعن باشید با این شخص میتونید تا پایان عمر و در پیری هم باهم گفتگو داشه باشید

زوج ها عیر از گفتگوهای عادی و محاوره چند نوع گفتگو رو باید همیشه و در شرایط خاص و قبل از بحرانی شدن شرایط بلد باشن

گفتگوی انتقادی

گفتگوی سازنده

گفتگوی پیش گیرانه

گفتگوی با تکنیک مانا (مشاهدات ،احساسات،نیازها، انگیزه ها)

با اینکه دوست ندارم بگم ولی ترجیح میدم صادق باشم باهاتون رابطه شما یکی از رابطه های پیچیده اسهم دلیل ازدواجتون بدون عشق و انتخاب شخصی بود، معیارهای هم رو نداشتید ،توان و شرایط گفتگو ندارید، از هم خسته و ناراحت هستید و...

باید حتما مشاور کمکتون کنه ،از من نوعی و دوست و رفیق و خواهر هم هیچ کمکی برنمیاد

تنها چیزی که میتونم پیشنهاد بدم اینه که خیلی از روابط به این مرحله میرسن بدون شک دیر یا زود، و همه روابط مثل روابط شما که تایم طولانی از سر گذروندن نیاز به احیا دارن ، یک برنامه های دو نفره کوچیک یا بزرگ باهم بچینید از سفر تفریحی گزفته تا کار یا هدف مشترکی که دوتایی باهم بیشتر کنار هم باشید یا وقت بگذزونید

رابطه شما گفتی 14 سال عمر کرد، میتونید بازم احیا کنیدش یا حالش رو بهتر کنید، فقط به صبر و تلاش هردوی شما نیازه نه تنها فقط شما