شعر های عرفانی مولانا کجا و این متن آهنگ ها کجا
بله مولانا و سعدی و... شعری های زیادی در این باره دارن که هر کسی به شناخت خدا برسه سکوت میکنه و نمیتونه حرفی بزنه یا نمیخواد که بزنه
این یه دیدگاهی هست بین عارفان رازداری یا سکوت عارفانه بهش میگن
همه شعر های خوب از زندگی ها و تجربه و درد ها نشأت گرفتن
بنده اصلا نگفتم که نباید با دیگران صحبت کرد صرفا یک بیتی رو به اشتراک گذاشتم و اون بیت بیشتر به این معنا هست که خوشی هامون رو نباید زیاد از حد جار میزدیم
حرف استارتر صحیح بود در سکوت هم میشه پیشرفت کرد
زندگی با آدم های منفی اصلا قشنگ نیست عجیبه این حرف
شاید تجربه ای بشه گرفت از زندگی کردن و هم مسیر شدن باهاشون اما اصلا قشنگ نیست آسیب های روانی بعدش که برای فرد میمونه کجاش قشنگه؟
اگه شما با نشر یک تک بیتی متوجه این شدین که نگاه من به این دنیا و زندگی سطحیه
چه عرض کنم!!!!!!