من با اولی همسنم خودش ب معرف گفته مشکلی نداره من چندماه بزرگتر هستم
دومی ازم ۵سال بزرگتره
از نظر خانواده من خودم مشکل دارم مامانم دخالتگره و زندگیم خراب کرده دومی هم خانوادش دخالتگر هستن خیلی تنها میشیم باهم باز از طرفی شاید درکم کنه شایدم هردو عصبی و حساس باشیم نمیدونم
اولی بیخیال تره خانوادش نرمالن اهل رفت و امد
تو تاپیک دیگم دوستان گفتن با مادرت قطع رابطه کن برو شهر دبگ
اینجوری میشه دومی چون اون تهرانه پردیس برای زندگی من باید برم پیشش
ولی اولی شهر پدرش برنمیگرده ساکن شهر خودمه از اینجا جایی نمیره منطقه هم ما وسط شهریم اون پایین شهر ولی جای خوب جای خ ناجور شهر نیس
مشکلم اعتقاداته
دومی شبیه منه اینک میگ تو خونه بهم توجه کن ایرادی نداره منم دوسدارم
حس میکنم اولی بهتره چون اینجا برادر ناتنی دارم خ باهام خوبه داداشم اونم خونش پایین شهره میتونیم نزدیک داداشم بریم هم حامی داشته باشم هم از مامانم دور باشم
ولی تهران برم تنهایی
ته دلم میترسم
آدم بی کس و کار باشه ولی شوهرش اهل حرف و صحبت و توجه
یا اینجا داداشم پیشمه ولی شوهره رفیق باز ؟
چرا انقدر انتخاب سخته 😔