شده تا حالا

وای آخه مسئله اینه جلوی انجام کارامو مبگیره😁 خلال مطالعه خلال کارای خونه خلال ورزش همه جا و زمان زیادی ازم میره کارام عقب میمونه بعد برم خودمو سرگرم کنم از خیالات بیرون بیام؟ وسسسّط کار😆😁

حالا اون هیچی زمانی که کرونا بود ماسک میردیم با خودم حرف میزدم حال میداد هیچکسم نمیدید بعد کرونا برام سخت شد

البته گاهی حرفامو تو سرم تو اون موقعیت ذهنی مرور میکنم ولی حالت چهرهم نشون میده تو هپروتم تو یه عالم دیگه غیر زمان حال و اون لحظهم😅 و تعجب و نگاه خیرهی اطرافیان رو برانگیخته میکنه

کرونا رفت سختم شد ولی ترک کردم و گاهی میگم اااااه کاش ماس میآوردم کلی ایده دارم برای موضوعی که مثلا پیش میومد تا موقعیت رو تصور کنم و حرف بزنم

خیالبافم😃

ای بابا تو ام؟؟ گاهی که وسط جمعی نشستی یا تو مطب منتظری کلی آدم جلوته و تو تو مخیلهت داری سیر میکنی و حرف نمیتونی بزنی ولی تصویری تو ذهنت داری اجرا میکنی و میرسه به جای حساس و یهو حالت چهرهت هماهنگ با خیالاتت برافروخته یا احساساتی یا ناراحت و غیره میشه و یهو همزمان با یکی یا چند نفر که دینگ دینگ بالا سرشون علامت تعجب و سواله فیس تو فیس و چشم تو چشم میشی از خجالت میخوای بری تو زمین یهو صورتت به زمان حال برمیگرده

درست مثل زمانیه که تنها تو اتاق با سرعت نور داری با آهنگ تو ایرپاد قر میدی یهو پشت میکنی میبینی در دو ساعته بازه یکی با چشای گرد هاج و واج داره نگات میکنه 🤣🤣

😁

وای مردم از خنده 🤣🤣

وای خیلی بده 🤣🤣🤣