تنهام

بله انقدررغتم و خرج کردم راستش دیگه دلم نمیخواد تلاشی کنم ،دلم بهونه میخواد با بهونه ها پو در رنگ میبینم ، عادته زشتشه که بیرون میخوابه میدونه خوابش میبره بازم چندین ساله تکرار میکنه ، این کوچکترین چیزیه که بخاطر رفتارهای دیگه اش دلم میشکنه از بس با زبون خوش گفتم الان دیگه زبونم عملی شده تند و عصبی درود قفل کردم ، با طلبکاری گفت این در بار کن بعدشم هیچی دیگه نگفت و من کلافه خسته و عصبی قلبم درد میکرد و کولر رو خاموش کرد تا من که گرمای ام مجبور شم بیام بیرون اما راستش من یخ کرده بودم و حسی نداشتم ده تا نفس عمیق کشیدم تا اومدم قرص تپش قلب خوردم و مثل خودش اومدم سر کردم توی گوشی و گفت پاشو برو همونجا توی اتاق گفتم به تو ربطی نداره من کجا بشینم ، گفت خجالت بکش درقفل کردی گفتم تو خجالت بکش، تنهام هر شب تنهام توی اون اتاق و گفتم خجالت تو بکش که زنده بودن و نبودنم برات مهم نبود الان، اون گفت تو مشکل داری چهار روز که باهم خوبیم میگی بذار یه بحثی راه بندازم . اما من تنها بودم دلم گرفته بود ، میخواستم بیاد یا نگران بشه میخواستم نازبکشه اما تخت گرفته خوابیده شلغم

محبت زبانی نیست ، یعنی برای منم دیگه از بس اون نگفت و گفت نمیگم همینی که هست منم دیگه حس بدی دارم که بخوام یکطرفه بگم. هزار بار گفتم از اینکه بیرون خوابت ببره بدم میاد ساعت 3/4بخوای بیای داخل اتاق ،دیشبم باز همینجور از دست کارهای دیگه اش هم کفری بودم دم صبح دیدم هنوز نیومده اما جای بالشش جابجا شده گفتم بیدار شده ولی همونجا باز خوابیده، پاشدم در محکم بستم قفلش کردم قبل پریودیمم حساس تر میشم دیدم دو بار گفت در باز کن با تحکم نه با محبت یا عشق ، منم جواب ندادم کولر خاموش کرد که مجبور شم باز کنم منم یخ بود جسمم و حسم گرمم نشد که بخوام بیام بیرون دیگه خودش پشیمون شدم روشن کرد ،بعد چند دقیقه پاشدم در باز کردم دیدم خودش مشغول گوشی کرده ، با طلبکاری باهام حرف زد منم با ناراحتی دردم گفتم محل نداد خوابید ، بلند بلند گریه کردم اومدم توی اتاق تا صبح همونجا خوابید صبحانه حاضر کردم بعد کنارش نشستم باهاش صحبت کردم که توی این زمان دوران قبل پریودی حساسترم دلم میخواست باشی ، در قفل کردم دلم میخواست منو صدا کنی حتی یکبارم اسمم نگفت، گفتم اگه فقط همین دوران کوتاه درکم کنی بقیه این هفته ها رو با هم میتونیم خوب باشیم روی قرص ضد بارداری نشونش دادم ،بلند شد داد و بیداد که به و بری پی کارت تو هم چرا و پرت میگی حتما همه همبنجورن میگم خودت توی گوگل سرچ کن ،میگه من وقت اینکارها رو ندارم ، میگه محبت چیز بیخودیه که تو میخوای ، مشاور گفته بود یکبار بگو نیازهای من این این .. توی این رابطه برآورده نمیشه میخوام طلاق بگیرم ، گفتم حتی جلوشبه مامانم زنگ زدم گفتم جاییکه احساس و نیاز و گریه و حال من مهم نیست موندنم فایده نداره و اونم شنید اما هیچی نگفت و ولی کرد رفت خیلی عادی سرکارش،

وقتی اون پایه صحبت و حل مشکل نیست من آنقدر تلاش کردم که حرفم بزنم الان به مرحله ای رسیدم که نمیتونم نمیکشم دیگه دنبال حل چیزی باشم که فقط دست و پا زدن برای به دست آوردن به چیز ساده است که بعد از تلاش زیاد از حد دیگه ارزشش از دست میده . الان فاز و مدارم غم هست و بی میلم به ساختن و تلاش. اما هنوز برای جدایی جدی نیستم تصمیمم قاطع نیست ، آخه عمر گذاشتم پای این زندگی بچه دارم به قولی نه دل موندن دارم نه پای رفتن

تنها و مهم ترین مهارت رو ما نداریم تا کوچکترین خواسته ای حتی ذره باشه با احترام هم میگم فوری با طلبکاری و داد جوابم میده یا با تندی و بی احترامی ،و تموم میشه دیگه منم حرف نمیزنم باهاش ولی خواسته آدم ها که با نگفتن پاک نمیشه از ذهنشون