آره؟😐

وای چه بد این رو اخیرا توی این سایت زیاد می بینم دخترهایی که خانواده شون ازشون حمایت نمیکنن. من مادرم هرگز قربون صدقه نمیره بوسم نمیکنه ولی همیشه بابت کارهایی که میکنم ازم تشکر میکنه البته بیشتر اوقات غیر مستقیم و با لحن شوخی. مثلا میگم مایع ظرفشویی این خوبه میگه نه که من ظرف میشورم که بگم چی خوبه منظورش این هست که همش تو ظرفها رو میشوری و تشکر میکنه. بیشتر اوقات میگه اگر تو نبودی چکار میکردم. البته من در نوجوانی رابطه م زیاد با مادرم خوب نبود اما خودم رفتم طرفش و الان هم با هم خیلی خوبیم 

ببین خیلیا خوشبختن.اما نمیگن چون سریع یه عده گاردشونو میبندن.حتی تو تاپیکای مرتبط کاری میکنن از بازگو کردن دلخوشیاتم عذاب وجدان بگیری

امش به انتخاب خودته ادمی که از اول شراب خور یا دوست پسر بوده یا بی نماز ووووووو ها باشه خوب معلومه ایجور ادما پایبند نیستن. پس بهتر بیاد میرن  که البته میگم به ادمش شرطه که مومن هم داشتیم خطا رفتن اونا هم ادم هستن این یک و دوم اینکه خانواده طرف خیلی مهمه چون اونجا بزرگ شدن پی عین اونا میشه پس خیلیدقت میخاد بعد هم همش دعا به خدا که خودش یه خوب رو سر راهت بزار ماکه واسه خواهرم همه اینا رو در نظر گرفتبم اما باهم نساختن و جدا شدن. کلا ازدواج خیلی تصمیم سختی هست 

خیلی خوبه عزیزم قدرمادرتو بدون بابای من خیلی دهن بینه به شدت دانشگاه رفتنمو کوفتم میکرد وقتی برام خاستگار اومد ومن گفتم نه کار نداشت خفم کنه فرداشم باهام تایه هفته قهر کرد تا راضی شدم بله رو بدم😑

دختر خاله من حرف خوبی زد گفت ما از ازدواج فراری هستیم چون زوج خوشبختی دور و برمون نمی بینیم واقعا همینطور هم هست. حالا نمیگم فقط مردها مقصرن من دیدم زندگیهایی که مرده داره عذاب میکشه. زندگی باید متعادل باشه برا اساس تفاهم و درک. آدم باید همسرش رو از خودش بدونه چه زن و چه مرد به قول ارسطو زنم بود پاره تنم بود. مرد و زن باید نسبت به همدیگه احساس پاره تن هم بودن رو داشته باشن نه اینکه بگن خانواده شما خانواده من. زن و شوهر باید در درون همدیگه حل بشن تا یکی بشن.