درود به همگی
بچه ها شعر نوشتم دوست داشتم نظرتونو بدونم
چه بگویک ز غم خود که سری نیست مرا
ز کمال کل و شادی خبری نیست مرا
چه کسی خنده کند هان؟به نظر در به دریست
ز فراوانی غم در به دری نیست مرا
به غم عادت بکند هرکه ز غم زاده شده
ز نخندیدن و غم هم ضرری نیست مرا
به دعا گر دل من شاد شود جان دلم
به گمانم ز دعا هم اثری نیست مرا
چو درختی که بخشکد لب من کشته شده
ز شکوفایی گل هم ثمری نیست مرا
مخلص شما،
محدثه رضاپور✍🏻
