اینکه وقتی آدم مسئولیت و نقشش تو خانواده از خودش چه در تقش فرزند و چه در نقش همسر تبدیل میشه به نقش مضاعف مادر یا پدر
چندین برابر حسی که نسبت به پتتون دارین در شما ایجاد میشه و این اختیاری نیست.حتی یک گربه ماده رو ببینید بعد زایمانش میبینید چطور حالت تدافعی داره و همش نگران فرزنداشه و این دست خودش نیست ساختار بدن و زاییده هورمون هاست.
اکثر کاربرای حاضر تو تاپیک کاربرای قدیمی بودن که به احتمال بالا مادرن.هرکدوم به نسبت احساس مسئولیتی که برای بچه شون دارن دوست دارن پس اندازی براش داشته باشن.
من نمیدونم حالا نقش شما و مسئولیتتون در خانواده در حد فرزند یا همسره یا پا به وادی مادری گذاشتین.
این دیدگاه و برداشت شخصی من از زندگیه و تعمیم نمیدم به همه که مصداق زندگیشون باشه.
در مورد بازه سنی هم چون تجربه خودم تو سن های زیر سی سالم مشابه شما بود حدس زدم بازه سنیتون تو بازه بیست باشه که بازم این صرفا نظر شخصی منه