من ۳۱ سالمه و مجردم و اصلا علاقه به ازدواج ندارم
راستش مشغله کاریم انقد زیاده که همیشه خستم ینی چیزی زیاد تحت عنوان تمایلات جنسی برام ازار دهنده نیست بچه ها
۲۰ سالم بود عاشق اردواج بودم مامانم میگفت بچه ای شوهرم نمیداد ۲۵ سالم بود یه بار عقد کردم نافرجام بود الان خواستگار دارم و خانوادم دوست دارن ازدواج کنم
ولی فک میکنم از لحاط عقلی و تجربه به حدی رسیدم که اصلا ازدواج دوست ندارم خیلی دلم میسوزه برا کسایی که زود ازدواج میکنن و نمیتونن خیلی چیزا رو تجربه کنن میگم اگه ازدواج خوبه چرا من الان یکم از سرم پریده؟؟؟