تا چند وقت پیش کلا برای تایید و نظر دیگران مخصوصا خانوادم زندگی میکردم و اگر مورد تایید نبود انجام نمیدادم برایکوچیکترین چیزا نظر بقیه رو میپرسیدم و افسارم دست بقیه بود ولی الان کاملا ذهنم مستقل شده نظر و تایید کسی برام مهم نیست قبول کردم من نیومدم کسی رو راضی نگه دارم و لطف بیش از حد وظیفه میشه وقتی خودت الویت خودت باشی خودت خودتو قبول داشته باشی بقیه هم،قبول دارن و ناسزا و نفرین های خانوادم دیگه ناراحتم نمیکنه دیگه هیچی جز خودم اونقدرا برام مهم نیس
خیلی خوبه
به نظرم یه چیزی حتما تغییر کرده که اینجوری شدی
رازشو به منم بگو
آفرین ک تو ۲۲ سالگی فهمیدی از من جلوتری .. من الان تو ۲۹ سالگی فهمیدم ، انقد ک از همه ناامید شدم🙂 بازم خوشحالم ک بالاخره فهمیدم خدا رو شکر
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
36 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
37 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
