البته من فرد اجتماعی و برونگراییم اینطوری نیست گوشه گیر باشم هرچند گاهی اینطوری میشم
ولی تقصیر من فکر نمیکنم باشه
بلکه مردم دیگه راغب به ایجاد پیوند عمیق دوستی نیستن
اما برخی هارو دیدم که همچین دوستایی دارن و اینکه من ندارمشون یکم ناراحتم میکنه
با تموم کسایی که ارتباط دارم همینطوری رندومن تو کوچه خیابون میبینمشون
ما ک پیدا کردیم کجا رو گرفتیم؟!
من یه تایمیه اصلا نمیتونم ارتباط بگیرم دوره راهنماییم دوست صمیمی داشتم و بعد اون دیگه دوستی ندارم و تنهام..
من ۲۲سالمه و درکت میکنم
من نمیتونم اعتماد کنم
من تو۲۳ سالگی ندارم
بیخیال منم فانتزی زیاد داشتم که دوست صمیمی داشته باشمووفلان ولی اکثر آدما الان آشغالن بیخیال شو تا مثل من از هر سگی ضربه نخورید
من ۱۸ سالگی دو تا دوست خیلی خیلی عالی پیدا کردم:)
خیلی دوسشون دارم انقد همه چی خوب و دو طرفس که نگم
منتظر بمون آدمای خودتو پیدا میکنی..
راستش قبل این دوستام تلاش زیاد میکردم برای نگه داشتن آدما تو زندگیم .. خیلیم آسیب دیدم بابتش
ولی آدم درست زندگیت نمیزاره شب ناراحت بخوابی..
منم تقریبا دوست صمیمی ندارم و برام عادیه خصوصا توی این دوره زمونه
من هم درونگرام هم روابط اجتماعیم زیر صفره هم اضطراب اجتماعی دارم واسه همبن کلااا حرف زدن با آدما برام سخته واسه همبن تقریبا حتی هیچ دوستی ندارم چه برسه رفیق!
