آروم ساکت
من ساکت باشم بهتره چرتوپرت میگم ناخواسته .باید آروم بودن رو بیشتر تقویت کنم
کلا خیلی پرانرژیم و همیشه همه دوروهمیارو من مشخص میکنم ...
عادی و شوخی خنده دارم ولی حد دارم زیر بار حرف نمیمونم کسی ناراحتم کنه درجا جواب میدم اجازه هم نمیدم کسی بیشتر از یه حدی باهام احساس راحتی داشته باشه خوشم نمیاد از اینکه آدمها احساس راحتی زیاد باهام داشته یاشن
آرومم. بیشتر شنوندم. گاهی هم باهاشون صحبت میکنم
خیلی خوش نمیگذره تو جمعشون ولی خب خودم کسی رو ندارم دیگ میرم اونجا
وقتی سنم کمتر بود خیلی اجتماعی تر بود همیشه بودم
الان حس میکنم کمتر حرف بزنم کمتر برم
هیچ نفرتو بدی نسبت به خانواده شوهر ندارم
ولی نمیدونم چرا ویگ نمیتونم مثل قبل باشم
حس بدی داره اوایل عقد نمیشناسی کسیو خجالت و.. البته مجردم
ساکت نبودم.شدم
اروم زیاد حرف نمیزنم فقط حرفاشونو تایید میکنم و گوش میدم گاهی هم میبینم یکم بیخ داره خودمو میزنم به نشنیدن که بعدا چیزی گردنم نیوفتا
من خودم شخصا دلم میخاد آروم و ساکت باشم حرف اضافه نزنم . مهربون و خوش رفتار باشم اما زیاده از حد صمیمانه رفتار نکنم دوست دارم همیشه یه فاصله ای باشه و اینطوری ب نظرم کمتر کدورت پیش میاد
خیلی کم حرفم دخالت نمیکنم به حرفاشون گوش میکنم ولی خودم داستانی حرفی تعریف نمیکنم. جاری هام خیلی خودشیرینن میگن میخندن زود کنار هم میشینن شوخی های الکی میکنن
من خیلی به جوش هستم به شخصه
ولی خانواده شوهرم یبس و تفلون هستن برای همین منم دربرخورد باهاشون عین خودشون رفتار میکنم
ظرفیت اینکه باهاشون مهربون و خوش برخورد باشی رو ندارن اینا
لیاقت ندارن
و کلا با سیاست رفتار میکنم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
