سال کنکور🙂💔

یه زمانی حس میکردم یه دفعه وسط کارام که همه چی تموم شده . مغزم قفل میکرد استرس تمام بدنم رو میگرفت حس وحشتناک ضعف و پایان همه چیز وجودمو میگرفت.

مدیتیشن رو وارد زندگیم کردم و خیلی ذکر خدا میگفتم . باید بگم واقعا تاثیر داشت

پانیک خیلیها رو اینطوری میکنه، مخصوصاً زیر فشار کنکور. خطرناک نیست، میگذره، و قابل کنترله. تنها نیستی.

حرفت کاملاً قابل درکه، واقعاً شرایطت سخته. وقتی همزمان وسواس، فشار خونوادگی و تحقیر مدرسه باشه، افت درسی طبیعیِ، نشونهی ناتوانی نیست.

اینکه هنوز تو آزمونا ۴۰ تا ۸۰ درصد میزنی یعنی پایهات سالمه، فقط ذهنت خستهست.

۶ ماه زمان کمی نیست، مخصوصاً برای انسانیها. زیر ۳۰۰ آوردن غیرواقعی نیست، ولی با فشار و خودسرزنشی بهش نمیرسی؛ با برنامهی قابل اجرا و آروم چرا.

من خودم سال کنکور مامان و بابام تا مرز طلاق هم رفتن و خدارو شکر برگشتن جوری که هر روز تو خونمون دعوا بود طوریکه که سال کنکورم در حالی که باید خوابت کنترل بشه

من از ساعت ۱۰ ۱۱ شب تازه شروع می کردم وقتی بابام خوابید دیگه درس خواندن تا ساعت۴ ۵ عصر بعد می خوابیدم تا ۱۱ چون موقعی که بابام از سر کار میومد همش تو خونه دعوا و جز و بحث بود

به خدا منم درکت می کنم

بعضی وقتا دستام می لرزید چشمام تار میشد حالم بد میشد