مگه‌میشه

قربونت تو بشم من اشکالی نداره شاد باش

دقیقا منم مثل تو

یعنی انگار خود من رو توصیف کردی یه ذره هم بالا و پایین نبود انگار خود من بود🥲😭

منم تو دوره نوجوانی خیلی گریه میکردم همیشه خانوادم بهم میگفتن ولش کنین این اثرات بلوغه

من خیلی از این حرف خجالت میکشیدم و گریه میکردم

یعنی تا خودمو نمیزدم آروم نمیشدم💔

خیلی خجالت میکشیدم از خودم

حتی موقع پریودی هم احساس خجالت میکردم

خودم رو نجس و آشغال میدیم

همیشه هم به خاطر این موضوع انقد گریه میکردم و درد میکشیدم

چون نه مودم میتونستم نوار بخرم خجالت میکشیدم

یه هفته درد میکشیدم گریه میکردم چون بی کس بودم

یه مامانم هم نمی گفتم چون اگه میگفتم هم خیلی بد میشد همه میفهمیدم و اون منو کتک میزد

شاید الان هیچی نباشه ولی اون موقع خیلی خجالت آور بود انقد گریه میکردم💔

قربونت برم دوستت دارم امیدوارم خوشبخت شی❤️🫂

قربونت بشم مهربون دلم تو هم همینطور ان شا الله که از این به بعد دیگه غم و غصه نبینی و به پیشرفت و موفقیت برسی

بعصی مادرا از نامادری بدترن .من سکوت میکنم چون حرف نزنم بهتره اونقد کمبود محبت داشتم گفتم هرگز بچه ای بدنیا نمیارم هرگز موجود معصومی را وارد این دنیای بیرحم نمیکنم که بشه عین من .کسی باید بچه دار بشه که واقعا همه جوره خوشبخت باشه بچه زا بخاطر ارضای حس مادری اش پدری اش یا برا عصای کوری پیری اش نیاره بچه آوردن هنر نیست بخدا مسولیت داره خیلی بچه گردن والدین حق داره همه جوره مادی معنوی همینه که ماها عزت نفس نداشتیم اونقد کتک خوردیم محبت ندیدیم از خودمون بیزاریم اینا اثرات همون خانه پدری هست بخدا پدر مادر شدن خیلی خیلی مسولیت داره کاش منم بدنیا نمیاوردن هرگز نه طعم مادرم چشیدم نه پدر هرروز آرزوی مرگ میکنم اگه ترس از خدا نبود خودم را بارها کشته بودم میسوزم میسازم

هی خواهر تو ایران انگار پدر مادرا نعوذ بالله خدا هستن نمیشه حرف زد

حتی به وظایفشان عمل نمیکنن اگه بگم مادر من پدر من چه کارایی کردن قطعا باور نمیکنی