میدونم خیلی از شما این حدیث رو شنیدین
اما لازم دونستم یادآوری کنم.
🌹اگر انسانی، انسان دیگری را به خاطر گناهی سرزنش کند، نمیرد تا خود به آن گناه مرتکب شود.🌹
من آدم مذهبی نیستم، اما فکر نمیکنم قضاوت کردن یا قضاوت نکردن به مذهب ارتباط داشته باشه...
به عنوان یه انسان نباید و نباید و نباید کسی رو قضاوت کنیم.
ما در جایگاهی نیستیم که چنین کاری کنیم.
همسر هستیم یا مادر هیچ فرقی نمیکنه، امکان داره یه روزی تو یه موقعیتی قرار بگیریم و به اجبار بشیم شبیه کسایی که قبلا قضاوتشون کردیم.
پس چرا اینقدر دیگران رو سرزنش میکنیم و به گناهِ نکردهء خودمون(!!!) افتخار میکنیم؟
چرا باید اینقدر حقیر باشیم که به خاطر یه پست تو فضای مجازی، به هموطن و همجنس خودمون توهین و فحاشی کنیم؟ اونم چی؟ فحش ناموسی.
چرا؟
شاید یه نفر تو اون لحظه از شدت ناراحتی یا عصبانیت یه پستی گذاشته باشه، یا یک لحظه احساساتی شده باشه و حرفی بزنه
چرا باید به خاطر یه پست، حرفی بزنیم که نبااااید بزنیم؟
اصلا چرا باید یه خانوم فحش ناموسی بلد باشه و اون رو به ناحق به زبون بیاره؟
قضاوت نکنیم ، سرزنش نکنیم ، شاید یه روزی ما تو اون جایگاه قرار بگیریم و مورد قضاوت و سرزنش قرار بگیریم.
زمین گردِ دوستم.
همگی شاد و موفق باشین.